Tucumán, Noord-Argentinië, waar evangelische gedwongen conversietherapieën geen zeldzaamheid zijn, wordt een steeds minder veilige plek voor LGBT+ers. Daarom schreef op 6 december 2026 een groep jongeren samen aan een manifest en een plan van aanpak voor de komende jaren.
Conversietherapie en intimidatie
In Argentinië resulteerden de tussentijdse verkiezingen van 2025 in een landelijke overwinning voor de regeringspartij, die haatzaaiende taal verspreidt en de afgelopen twee jaar alle diversiteitsprogramma’s heeft stopgezet. Bovendien heeft deze partij de deur opengezet voor invallen van fundamentalistische religieuze groeperingen die LHBT+-mensen lastigvallen met onder andere conversietherapie. De oostelijke regio van de provincie Tucumán is de plek waar LHBT+’ers het meest te lijden hebben onder intimidatie als gevolg van de opmars van evangelische groeperingen, en specifiek in Los Ralos.
Focus op jongeren
Familias Diversas Tucumán is een ontmoetingsplek voor queer personen, gezinnen en hun omgeving sinds 2009 – het jaar van erkenning van het homohuwelijk in Argentinië. Ze zetten zich in voor het gemakkelijker maken van queer relaties en familieplanning op alle vlakken. Hoewel hun eerdere focus op volwassenen en gezinnen lag, wordt gezien het groeiende aantal aanvallen en conversietherapieën de urgentie voor een focus op de bescherming van jongeren steeds groter.
Manifest en pride
Op 6 december 2025 organiseerden ze daarom een bijeenkomst voor jongeren uit heel de provincie Tucumán. Ze kwamen samen in Los Ralos om een manifest op te stellen. Een hele dag discussieerden ze over hoe ze zich het beste kunnen organiseren om hun rechten en rust te vrijwaren. Het uiteindelijke manifest dient als instrument voor het werk van Familias Diversas Tucumán voor de komende jaren, en bevat ook een actieplan met workshops en activiteiten doorheen de hele provincie.
De dag eindigde met de eerste pride-mars in de oostelijke regio van Tucumán, die naar het stadsplein van Los Ralos leidde. Vol trots en vreugde liepen de jongeren mee. Op het stadsplein gaven verschillende queer activisten speeches:
“Het is heel belangrijk dat we, ondanks alle tegenslagen, met trots blijven marcheren en de zichtbaarheid behouden die essentieel is om onze rechten te blijven promoten. Momenteel hebben we steeds minder mogelijkheden om toegang te krijgen tot rechten zoals werk, gezondheidszorg, onderdak en voedsel, omdat het beleid van de nationale overheid uitsluitend is. Zonder een staat zullen we nog minder toegang tot rechten hebben. Het alternatief is mobilisatie! LGBT+-jongeren moeten zich organiseren en politieke participatie opbouwen. Daarom is het belangrijk dat we hier vandaag zijn.”
Vervolg
In 2026 zal Familias Diversas Tucumán dit manifest naar verschillende steden in de provincie brengen, bijeenkomsten organiseren om het debat te stimuleren en de noden van lokale LGBT+-jongeren in kaart te brengen en te verwerken in hun acties. Ook zullen ze zich blijven organiseren om het bewustzijn over de huidige situatie voor jongeren in de provincie te vergroten en de urgentie ervan te onderstrepen. Ze zijn in contact met lokale autoriteiten, sociale bewegingen en andere LGBT+ -organisaties om samen steeds op zoek te gaan naar de beste manieren om kwetsbare jongeren te beschermen. Het manifest kan je hier lezen.
Als verzet tegen de jaarlijkse anti-abortus ‘Mars voor het Leven’, organiseerden de Dolle Mina’s een tegendemonstratie om te laten zien dat Nederland niet terug zal glijden naar het verleden maar juist voor de bescherming van abortuszorg staat.
In november 2025 vond in Den Haag de jaarlijkse ‘stille Mars voor het Leven’ plaats. Verkapt als initiatief voor een “hoopvolle toekomst voor moeder, vader en kind”, schenden de organisaties achter de demonstratie in werkelijkheid de lichamelijke autonomie van mensen met een baarmoeder door te pleiten tegen de vastlegging van abortus als een grondrecht. Volgens veel van de demonstranten is de strafbaarstelling van abortus in Nederland bovendien terecht en zou de wet moeten garanderen dat ook ongewenste zwangerschappen worden voldragen. Hoewel een wet uit 1984 sommige behandelingen uitzondert van de maximale celstraf van vier jaar en zes maanden die nog steeds op bewuste zwangerschapsafbreking staat, lijkt anti-abortus rhetoriek steeds vaker op te duiken in de Tweede Kamer. Niet alleen bestempelen radicaal rechtse partijen het besluit tot abortus regelmatig als ideologisch, maar blijven ook christendemocratische partijprominenten zich inzetten tegen abortus door bijvoorbeeld jaarlijks aanwezig te zijn bij de mars.
Ondanks de versoepeling van abortuswetgeving in tientallen landen sinds de jaren zestig, is de huidige terugkerende druk op abortus rechten in Nederland niet uniek. Het Hooggerechtshof in de Verenigde Staten draaide bijvoorbeeld in 2022 het Roe versus Wade oordeel dat het nationale recht op abortus vastlegde terug, waarop verschillende staten een verbod doorvoerden. Maar ook in Europa zetten nationalistische leiders als de Hongaarse Viktor Orbán stappen om abortus te ontmoedigen. Voor een abortus te mogen ondergaan, zijn zwangere personen in Hongarije sinds 2022 wettelijk verplicht te luisteren naar ‘feutale levenstekenen’. Dit soort beleid maakt het besluit tot een abortus onnodig zwaarder dan deze bijna altijd al is en ondermijnt daarnaast de waardigheid en gezondheid van deze zwangere personen.
Om aandacht te vragen voor toegankelijke abortuszorg, het afbreken van stigma en met als einddoel, abortus uit het Wetboek van Strafrecht te laten halen, organiseerden De Dolle Mina’s een tegendemonstratie. Opgericht in 1969 en destijds van essentieel belang voor de opkomst van de tweede feministische golf in Nederland, zetten de Dolle Mina’s zich sinds januari 2025 opnieuw in voor de rechten van vrouwen door middel van directe acties. Hun boodschap is helder: blijf uit onze baarmoeders! Abortus is zorg en dat hoort niet in het strafrecht, maar in de handen van wie het nodig heeft.
Met de steun van Het Actiefonds lieten de tegendemonstranten, gekleed in het groen, op hun eigen podium aan de route van de anti-abortusmars zien dat Nederland niet terug zal glijden naar het verleden maar juist voor de bescherming van abortuszorg staat. Met verschillende gastsprekers en meer dan 1500 deelnemers liet de tegendemonstratie een sterk tegengeluid klinken dat reproductieve autonomie vaststelt als mensenrecht en toonde een krachtig en solidair gemeenschapsgevoel. De Dolle Mina’s zijn vastbesloten om volgend jaar weer een tegendemonstratie te organiseren. In de tussentijd, zal Het Actiefonds met trots solidair blijven in de strijd voor abortus rechten.
Naar aanleiding van de arrestatie van de Russische artiest Naoko voor het optreden met anti-regime nummers in de straten van Sint-Petersburg, gingen de Hermanas Rosas activisten in Barcelona de straat op om het bewustzijn te vergroten over de repressie van culturele expressie en LHBTQIA+ levens in Rusland.
Nadat in oktober 2025 een video viraal ging waarin de underground rock band Stoptime een verboden anti-oorlogslied van de in-ballingschap-levende rapper Noize MC speelde op een plein in Sint-Petersburg, omringd door meezingende Russische jongeren, werden de bandleden gearresteerd en veroordeeld tot dertien dagen gevangenisstraf. In de daaropvolgende maand werden Stoptime’s zangeres Diana Loginova, beter bekend als Naoko, en gitarist Alexander Orlov meerdere malen direct na vrijlating opnieuw gearresteerd.
Vanwege wetten die zijn aangenomen sinds de Russische inval in Oekraïne in 2022, kan het openlijk uiten van kritiek op de Russische autoriteiten in het buitenland, zoals een dergelijk optreden van nummers van artiesten die het Kremlin als ‘buitenlandse agenten’ bestempeld, leiden tot gevangenisstraffen van wel vijftien jaar. Deze onderdrukking van culturele expressie zaait niet alleen angst en zorgt voor zelfcensuur onder de Russische jeugd, maar treft ook onevenredig veel LHBTQIA+ personen en aanverwante kunstenaars, die vaker slachtoffer blijken van intimidatie en lastercampagnes.
Als reactie op de toenemende repressie van queer personen in Rusland richtten activisten in Barcelona in 2024 Hermanas Rosas op. Dit kleinschalige netwerk voor wederzijdse hulp en informatie biedt steun aan Russisch sprekende jonge vrouwen en LHBTQIA+ personen – of ze nu in Rusland, op doorreis of in ballingschap zijn. Hermanas Rosas, geleid door Russisch sprekende queer vrouwen die zelf gedwongen verplaatsing of ontheemding hebben ervaren, streeft ernaar jonge vrouwen en queer personen in contact te brengen met juridische en gezondheidszorgvoorzieningen en tegelijkertijd hun blootstelling aan onnodige risico’s te minimaliseren. Daarnaast proberen de organisatoren een ondersteunend ecosysteem te creëren rond artistieke vrijheid en mensenrechten, dat zich niets van grenzen aantrekt. Sinds de oprichting, hebben de activisten een aanzienlijke online aanhang opgebouwd met hun praktische video’s over veiligheid (over onderwerpen die variëren van juridische basisprincipes tot digitale veiligheid) en een anonieme hotline gelanceerd die al meer dan 100 consultaties heeft afgehandeld.
Om Naoko, maar ook andere vrouwen en queer jongeren in Rusland te steunen, organiseerden Hermanas Rosas in november 2025 een vreedzame actie in het centrum van Barcelona met de steun van Het Actiefonds. Op het centrale Plaça Catalunya vroegen de activisten aandacht voor de marginalisering van minderheidsgroepen en kunstenaars in Rusland door liedjes te zingen, voordrachten te geven, flyers uit te delen en met spandoeken te zwaaien. De actie werd ook gestreamd en er werden berichten op sociale media geplaatst. Deze posts bereikten duizenden mensen en wakkerden online discussies over artistieke vrijheid en repressie aan.
Het Actiefonds is er trots op deze actie te hebben gesteund en blijft solidair met Russische kunstenaars en minderheidsgroepen die hun oorlogszuchtige en repressieve regering bekritiseren.
In tijden van escalerend en onvoorspelbaar geweld in het noorden van Togo ondersteunde het Actiefonds de Vereniging van Geëngageerde Jongeren voor Humanitaire Actie bij het opzetten van een geweldloos eerstehulpnetwerk.
Noord-Togo
Sinds 2023 vinden er regelmatig gewelddadige aanvallen en invallen plaats in de savannegebieden in het noorden van Togo. In de steden en dorpen aan de grens met Burkina Faso zijn sinds 2023 jihadistische groeperingen zoals JNIM actief. De regering in de hoofdstad aan de kust is afwezig, niet in staat om de burgers effectief te beschermen en brengt de inwoners zelfs in gevaar door haar reacties. De bevolking van de savannegebieden moet dus op zichzelf en elkaar vertrouwen om te overleven.
Workshop noodhulp
In de zomer van 2025 werden de aanvallen heviger. Om lokale gemeenschappen te helpen reageren en handelen tijdens de onvoorspelbare en chaotische aanvallen, organiseerde de Association des Jeunes Engagés pour l’Action Humanitaire (AJEAH) in Togo een seminar over eerste hulp voor jonge vrouwen uit de regio. Elf mensen uit dorpen in het grensgebied werden uitgenodigd om te vertellen over hun persoonlijke ervaringen met de gewelddadige aanvallen in hun dorpen. Tijdens het seminar kregen ze een theoretische en praktische training en behandelden ze fundamentele rechten, geweldloze actiemethoden en technieken voor snelle mobilisatie. Elke deelnemer ontwikkelde een concreet actieplan dat was aangepast aan zijn of haar eigen dorp en omstandigheden. De snel georganiseerde training was bedoeld om onmiddellijk te reageren op het toegenomen geweld. De deelnemers vertrokken met instrumenten om andere jongeren te mobiliseren en de veerkracht van hun gemeenschappen thuis te versterken.
Na de workshop werd een beveiligd communicatienetwerk opgezet tussen de deelnemers om snel informatie met elkaar te kunnen delen. AJEAH houdt ook nauw contact met de dorpen, volgt en evalueert de actieplannen en hun implicaties, en staat klaar om te helpen waar dat nodig is.
Follow-up
Op lange termijn wil AJEAH dit netwerk verder uitbouwen. Ze streven ernaar om het aantal deelnemers aan toekomstige workshops uit te breiden en meer financiële middelen ter beschikking te stellen om sneller te kunnen reageren in noodsituaties. Door een Citizen Lab te ontwikkelen, willen ze het lokale netwerk van opgeleide activisten consolideren en uitbreiden. Bovendien willen ze hun acties meer zichtbaarheid geven en in Togo en daarbuiten bewustzijn creëren over de veiligheidssituatie in de Savanne. Uiteindelijk willen ze hun inspanningen met lokale en nationale autoriteiten intensiveren om ervoor te zorgen dat de regering rekening houdt met de veiligheid van de inwoners van het grensgebied.
Het doel is dus om deze eerste workshop, die met de hulp van Het Actiefonds is georganiseerd, om te vormen tot een gestructureerd en duurzaam proces dat de veerkracht van kwetsbare gemeenschappen in de Savanne kan versterken en het maatschappelijk engagement van vrouwen en jonge activisten kan bestendigen. Het Actiefonds is er trots op deze eerste workshop te hebben ondersteund en zal EJEAH solidair blijven in hun inspanningen om dit veerkrachtnetwerk te consolideren!
Het Bo District in Sierra Leone wordt al jaren getroffen door illegale ontbossing, landroof en complete vernietigingen van draslanden. In 2025, startte Green Leone een protestcampagne met meer dan 100 activisten om de overheid tot ingrijpen te dwingen.
Tussen 2002 en 2024 is 43 kilohectare (of zestien procent) van Sierra Leone’s natte primaire bossen verwoest door agriculturele, industriële en stedelijke ontwikkelingsprojecten. Ook het Bo District, gelegen in het zuiden van Sierra Leone, wordt geteisterd door toenemende ontbossing, ongecontroleerde landroof en de complete vernietiging van draslanden. De verwoesting van deze bossen, die ooit 60 procent van Sierra Leone’s landoppervlakte uitmaakten, heeft niet alleen desastreuze gevolgen voor lokale ecosystemen en het klimaat, door het verstoren van regenpatronen en biodiversiteit, maar zorgt ook voor voedselschaarste. Met name vrouwen en kinderen uit plattelandsgemeenschappen moeten steeds meer moeite doen om hout, geneeskrachtige planten en andere materialen te verzamelen en hebben, als gevolg, minder tijd over voor onderwijs of activiteiten die inkomsten opleveren.
In 2021 richtten activistische studenten uit Bo Stad Green Leone op om kwetsbare gemeenschappen in Sierra Leone te beschermen en weerstand te bieden tegen milieudegradatie. Sindsdien organiseerden de activisten onder andere een klimaatstaking met meer dan 300 deelnemers, voorkwamen een illegale houtkapovereenkomst en begonnen een trainingsprogramma voor klimaatactivisten uit plattelandse regio’s.
Met de ondersteuning van Het Actiefonds startte Green Leone in 2025 een door de gemeenschap geleide protestcampagne om de overheid tot ingrijpen te dwingen. Met meer dan 100 activisten, jongerenorganisaties en getroffen boeren marcheerden de activisten naar het lokale bureau van het Ministerie van Land, Ruimtelijke Ordening en Milieu en overhandigden een petitie met meer dan 1000 ondertekeningen. Daarnaast deden ze live verslag op sociale media, benaderden lokale radiostations en voerden op straat theatervoorstellingen op om de gevolgen van besluiteloosheid te dramatiseren. De campagne vergrootte niet alleen de algemene bewustheid van ontbossing en de disproportionele gevolgen voor gemarginaliseerde groepen van dit proces, maar leidde ook tot de belofte van overheidsfunctionarissen om milieuwetgeving te herzien en sterker te handhaven.
Maar de strijd van Green Leone en de andere klimaatactivisten in het Bo District houdt hier niet op. Voortbordurend op het succes van de campagne, zijn de demonstranten bezig met het opzetten van een netwerk van jonge klimaat watchers om illegale gevallen van ontbossing en aantasting van drasland in het Bo District te monitoren en rapporteren. Daarnaast beoogt de organisatie formeel betrokken te worden bij de ontwikkeling van toekomstig beleid door de gemeente en het Ministerie van Klimaat. Het Actiefonds is er trots op deze actie te hebben gesteund en blijft solidair met Green Leones verdere doelen om de natuur van Sierra Leone en haar inwoners te beschermen.
Hoewel veel mensen afhankelijk zijn van het openbaar vervoer voor hun dagelijks transport en de sector een sleutelrol speelt in de klimaattransitie, bezuinigt de Poolse regering al jarenlang op het openbaar vervoer. Ostatnie Pokolenie is klaar met dit waanzinnige beleid en bezette het parlement in september 2025.
Ondanks internationale verdragen en de groeiende wereldwijde druk om klimaatverandering tegen te gaan, steeg de emissie van broeikasgassen in de Poolse transportsector met 77 procent tussen 2005 en 2017. Tegelijkertijd heeft de Poolse regering de afgelopen jaren hevige bezuinigingen op het openbaar vervoer doorgevoerd, met bijvoorbeeld het schrappen van verschillende busroutes als gevolg. Hoewel Polen dichterbij de beloofde klimaatdoelen zou komen door het gebruik van openbaar vervoer te stimuleren, maakt het beleid van de regering haar bevolking dus juist afhankelijker van de auto en hebben ongeveer 15 miljoen Polen te maken met een algehele uitsluiting van transport (op een bevolking van 38 miljoen!). Dit is niet alleen kwalijk voor het milieu maar ook een bron van sociale ongelijkheid: volgens Unicef snijden de bezuinigingen voornamelijk armere plattelandse kinderen en tieners af van hun sociale netwerk, onderwijs, de culturele sector en essentiële gezondheidsdiensten.
In 2024 richtte een groep activisten, die voorheen actief waren geweest in bewegingen die conventionele protest methoden toepasten, Ostatnie Pokolenie (Laatste Generatie) op om zich te richten op directe actie. De eerste acties van de organisatie, zoals het blokkeren van de ingang van Taylor Swift’s concert in Warschau om aandacht te vragen voor de uitstoot van de rijkste 1% of de twintigvoudige bezetting van een belangrijke snelweg, waren een succes en kregen veel media aandacht. Zo werd Ostatnie Pokolenie uitgenodigd om in de Senaat te spreken en ontvingen ze steunbetuigingen van meer dan 100 Poolse publieke figuren.
Met de ondersteuning van Het Actiefonds bezette Ostatnie Pokolenie in september 2025 vijf dagen lang het Poolse parlementsterrein in Warschau met een tentenkamp. Op de eerste dag van de bezetting, parkeerden de demonstranten twee vrachtauto’s voor de uitgang van het parlement en lijmden zo’n twintig man zich ernaast vast aan de grond in hun kenmerkende oranje verkeershesjes. Hun eisen? Een verschuiving van al het geld dat gereserveerd stond voor de uitbreiding van snelwegen naar het openbaar vervoer vanaf 2025 en de introductie van een ticket voor het hele openbare transportsysteem van 50 zloty per maand (rond twaalf euro) om vervoer toegankelijk te maken voor alle inwoners van Polen.
De blokkade was succesvol! Na vier weken overleg werd het wetsvoorstel van Ostatnie Pokolenie aangenomen door 94,3% van het Parlement en zal het goedkope ov-kaartje worden ingevoerd. Het Actiefonds is er trots op deze actie te hebben gesteund en blijft solidair met iedereen die vecht voor het klimaat en toegankelijke publieke voorzieningen voor iedereen!
De geplande nieuwe snelweg door de regio Librazhd in Oost-Albanie zou Elbasan met Qafë Thanë verbinden, maar dwars door dorpen en belangrijke ecosystemen lopen. Lokale gemeenschappen blokkeren wegen om dit ongevraagde bouwproject tegen te gaan en zorgen ervoor dat hun stem gehoord wordt!
De snelweg zou de natuurlijke stroom van de Shkumbin-rivier kunnen veranderen, brengt de lokale fauna en ecosystemen van het Shebenik-Jabllanica National, Park dat door UNESCO beschermt is, in gevaar, en loopt dwars door het dorp Hotolisht. Hierdoor zouden meer dan 35 families het risico lopen hun huizen te verliezen en zouden essentiële diensten, zoals scholen en ziekenhuizen, negatief worden beïnvloed.
Veel bewoners zijn gefrustreerd door het gebrek aan publieke consultatie over het project en voelen dat hun stem niet is gehoord. Dus nu roepen ze op tot alternatieven voor het huidige plan dat de rivier en hun huizen zou beschermen. Het initiatief dat door de actiegroep Qendra Mjedisore për Studime dhe Zbatime (QMSZ, Milieucentrum voor Studies en Toepassingen) is gelanceerd, heet “Verenigd voor Ons Thuis: Weerstand tegen Schadelijke Infrastructuur” en heeft als doel de gemeenschap samen te brengen om te strijden tegen de aanleg van deze nieuwe snelweg.
Stemmen versterken sinds 2018
QMSZ begon in 2018 met grassroots-inspanningen om de zwaar vervuilde rivier de Shkumbin op te ruimen, wat de lokale autoriteiten hadden verwaarloosd. Dit succesvolle project stimuleerde een cultuur van activisme en vrijwilligerswerk binnen Librazhd, en liet de organisatie groeien en uitbreiden naar andere onderwerpen rond milieubescherming, jongeren-empowerment, ontwikkeling van het platteland en minderhedenrechten. Het doel van QMSZ is om de Librazhd-gemeenschap te versterken en om te pleiten voor duurzame ontwikkeling en milieubescherming, met de nadruk op het behoud van de Shkumbin-rivier en haar omliggende ecosystemen.
Door regelmatige gemeenschapsbijeenkomsten en workshops, het organiseren van protesten en bewustwordingscampagnes, educatieve programma’s en een nauwlettend oog op lokaal en nationaal beleid, proberen zij een cultuur van activisme in hun gemeenschap te bevorderen. Hierbij proberen zij de stemmen van lokale bewoners en vooral gemarginaliseerde groepen te versterken, en te werken aan sociale rechtvaardigheid.
De actie
Met steun van Het Actiefonds verspreidde QMSZ in de zomer van 2025 informatie over de effecten van de bouw van de snelweg en pleitte het voor duurzame alternatieven ervoor. Door gemeenschapsbijeenkomsten en workshops, een mediacampagne, een petitie aan lokale functionarissen en samenwerkingen met organisaties in de hele regio Librazhd, zorgden ze ervoor dat de gemeenschap goed geïnformeerd en vertegenwoordigd was. De kroon op hun campagne was een grote protestmars, waarop ze zich voorbereidden door actietrainingen te organiseren. Ze blokkeerden effectief de hoofdweg die door Hotolishti leidde, het dorp dat door de snelweg doormidden zou worden gesneden. Deze campagne was een groot succes!
Enkele belanghebbenden van het bouwproject hebben een stap teruggedaan en functionarissen hebben een groep boeren en activisten uitgenodigd voor gesprekken. Er is nu hoop dat de schadelijke infrastructuurprojecten niet zullen doorgaan, wat zal bijdragen aan de bescherming van lokale huizen, gemeenschappen en het natuurlijke milieu.
De strijd gaat door
QMSZ zal de stemmen van Librazhd blijven versterken, deelnemen aan de rondetafelgesprekken over de snelweg en de druk op de lokale overheden blijven uitoefenen. Ze zijn geworteld in de gemeenschap en zullen bewustzijn creëren over milieukwesties in hun regio. Het Actiefonds zal solidair blijven staan met QMSZ en alle lokaal actieve milieuactivisten.
Al meer dan twee decennia worden oppositieleiders, activisten, en anderen die het niet eens zijn met het regime van Oeganda vastgezet zonder duidelijke en eerlijke aanklacht. In plaats van door de civiele rechtbank worden zij, terwijl zij gewoon burgers zijn, berecht door de militaire rechtbank. Het is al jaren duidelijk dat zij daar geen eerlijk proces krijgen, met soms de doodstraf als gevolg.
Op 31 januari van dit jaar heeft de Hoge Raad van Oeganda in een grote rechtszaak aangegeven dat dit niet legaal is, en dat burgers moeten worden berecht door de civiele rechtbank. Ondanks deze uitspraak zitten er nog tientallen mensen vast op basis van verzonnen aanklachten, in afwachting van een oneerlijke berechting bij de militaire rechtbank.
Een groep jonge Oegandezen, waaronder enkele ex-politieke gevangenen, hebben zich verenigd in de actiegroep We The People, waarmee zij aandacht vragen voor, en strijden tegen, het inzetten van de militaire rechtbank voor de berechting van burgers. Omdat demonstreren tegen het regime vaak fysiek gevaarlijk is voor demonstranten heeft de actiegroep met behulp van financiering van Het Actiefonds een menigte gemaakt van paspoppen in de straat naar de rechtbank toe.
Op elke paspop stond de naam van een politiek gevangene die onterecht vast wordt gehouden. Hiermee hoopten ze aandacht te vragen voor de gevangenen, en de druk op het regime op te voeren om ze vrij te laten. Ondertussen zijn de gevangenen nog niet vrijgelaten, maar is er wel meer aandacht voor de situatie, en is de bereidheid om op deze manier te demonstreren hoger geworden. Ze strijden door!
In Augustus 2025 werd een trans vrouw aangevallen op straat in Den Haag nadat zij twee personen betrapte op het bekladden van een straatpaal met racistische teksten en hakenkruizen. Het protest van Geen Haat op Straat trok een maand later door Ypenburg om te benadrukken dat veiligheid op straat een gezamenlijke verantwoordelijkheid is.
In Augustus 2025 werd Emily, een trans vrouw, aangevallen op straat in de Haagse wijk Ypenburg, nadat zij twee personen betrapte op het bekladden van een straatpaal met racistische teksten en hakenkruizen. Deze mishandeling was geen geïsoleerde uiting van geweld. De haat tegen transgender personen groeit, in Nederland maar ook internationaal, en leidt tot verontrustende complottheoriën die trans mensen ontmenselijken en hen als dreiging buiten de samenleving plaatsten. Als gevolg, rapporteren LHBTQIA+ personen hoge onveiligheidsgevoelens op straat en zijn transgender mensen in Nederland zeven keer zo vaak slachtoffer van fysiek geweld en bedreigingen.
Deze toename in transfobie kan niet los worden gezien van de parlementaire onwil om de levens van trans mensen te beschermen en de algehele verrechtsing van de Nederlandse politiek. Zo is groepsbelediging tegen transgender mensen niet strafbaar in Nederland en besloot de Tweede Kamer in juli toch nog de nieuwe transgender wet in te trekken. De deskundigenverklaring die nu nog nodig is om de geslachtsaanduiding in iemands paspoort aan te passen en zorgt voor lange wachtrijen in de transzorg is als gevolg niet overbodig verklaard, waarmee het zelfbeschikkingsrecht van trans mensen wordt ondermijnd. Daarnaast positioneert de zondebok retoriek van (extreem-)rechtse politici minderheidsgroepen in bredere zin als de oorzaak van maatschappelijke problemen en classificeert een meerderheid van de Kamer solidaire anti-fascistische bewegingen als terroristisch. Dit terwijl rechts-extremistisch geweld in dezelfde periode niet een dergelijk label ontving.
Om zich te verzetten tegen de toenemende haat en het geweld tegenover trans mensen en andere minderheidsgroepen, organiseerden onze vrienden van Geen Haat Op Straat in september 2025 een demonstratie in het winkelcentrum waar het slachtoffer een maand eerder was belaagd.
Zo’n 80 mensen trokken met spandoeken door de straten van Ypenburg om bewoners te herinneren aan het transfobe geweld dat plaatsvond in de wijk en te benadrukken dat veiligheid op straat een gezamenlijke verantwoordelijkheid is. De verschillende gastsprekers problematiseerden de normalisering van transfobie en andere soorten uitsluiting en dehumanisering van minderheidsgroepen. Samen toonden de demonstranten hun verlangen naar een vrije en rechtvaardige samenleving en vormden een sterk tegengeluid tegen de rechtse politieke wind die burgers tegen elkaar op zet.
Het Actiefonds is er trots op deze actie te hebben gesteund en blijft solidair met alle groepen die geweld tegenover minderheidsgroepen en de ontmenselijking van trans mensen aan de kaak stellen!
In Venezuela, in de staat Anzoátegui, komen de inheemse Cumanagoto-bevolking op voor hun land, hun water en hun toekomst. Ze worden geconfronteerd met de groeiende aanwezigheid van de olie-industrie op hun voorouderlijk grondgebied, en kwamen in juni 2025 bijeen om klimaatrechtvaardigheid te eisen – niet alleen voor zichzelf, maar voor alle gemeenschappen die getroffen worden door extractivisme!
Grupo Indigena Cacique Cayaurima
Grupo Indigena Cacique Cayaurima werd opgericht in 2016, in een tijd van crisis en verzet. Toen een oliemaatschappij activiteiten begon op hun beschermde land, werd de gemeenschap geconfronteerd met gedwongen verplaatsing – weer een geval van extractivisme dat mensen en hun hele manier van leven ontwortelde. Als reactie hierop kwamen de Cumanagoto samen om hun identiteit te versterken, hun grondgebied en de diepe spirituele band die hun verzet en veerkracht blijft vormen te verdedigen, en een toekomst op te bouwen die geworteld is in rechtvaardigheid. Ze organiseren acties voor sociale en klimaatrechtvaardigheid, richten water- en milieucommissies op om hun land te beschermen en organiseren activiteiten om de identiteit, taal en cultuur van de Cumanagoto te behouden. Ze werken samen met maatschappelijke organisaties en netwerken en bouwen aan een brede beweging die hun eigen doel overstijgt.
Sit-in voor het ministerie
Hun campagne voor 2025, ondersteund door Het Actiefonds, combineerde lokale mobilisatie met digitale mobilisatie, waarbij traditioneel verzet werd gekoppeld aan hedendaagse instrumenten voor verandering. Tijdens een sit-in voor het ministerie van Ecosocialisme en Water in de staat Anzoátegui eisten ze snelle maatregelen van de regering. Daarnaast lanceerden ze ook een campagne op sociale media om hun situatie onder de aandacht te brengen van een nationaal en internationaal publiek. Ongeveer 60 mensen namen deel aan de actie. Naast de leden van de inheemse groep Cacique Cayaurima hebben ook mensen van het Comité van Inheemse Ouderen en Wijzen, het Watercomité en andere mensenrechtenorganisaties en activisten hun krachten gebundeld in deze gezamenlijke inspanning.
Vernieuwde energie
Binnen de Cumanagoto gemeenschap zorgde deze campagne voor hernieuwde betrokkenheid en bewustwording, met name onder jongeren die voorheen aarzelden om zich uit te spreken. Door lokale mobilisaties en digitale campagnes vonden ze nieuwe energie, nieuwe stemmen en een gevoel van eenheid rond een gezamenlijk doel. De campagne bracht de gemeenschap van Cumanagoto in contact met inheemse groepen in Mexico en Guatemala, waardoor de regionale netwerken van solidariteit tegen extractivisme en de milieuschade die dit met zich meebrengt, werden versterkt!
Het Actiefonds is er trots op deze groeiende en verbonden beweging te ondersteunen! Door middel van dit soort campagnes verbindt de Grupo Indigena Cacique Cayaurima de wijsheid van hun voorouders met de kracht van digitale mobilisatie!
Help Het Actiefonds met 10 euro per maand en steun daarmee acties wereldwijd.
doneer nu