Droogte in Kenia door mega ranch
Door illegale aftappingen van een enorme ranch lijdt een hele regio onder ernstige droogte. Zij komen in opstand om te protesteren voor hun recht op water.
Door illegale aftappingen van een enorme ranch lijdt een hele regio onder ernstige droogte. Zij komen in opstand om te protesteren voor hun recht op water.
Een enorme ranch heeft illegaal een deel van het kanaal vertakt naar zijn eigen land waardoor de Mata-regio nu met grote watertekorten te kampen heeft. De gemeenschap gaat demonstreren om te komen voor hun recht op water en roept de politie op om in te grijpen.
MALIDES komt in actie naar aanleiding van de illegale acties van Ruto, een grote boerderij die het water steelt van de lokale gemeenschap. De autoriteiten hebben nog altijd geen actie ondernomen tegen de illegale praktijken van de grootgrondbezitter. De bewoners van de regio Mata zijn volledig afhankelijk van het Grogan kanaal voor drinkwater, tuinbouw en de veestapel. Ruto is een grote boerderij die in de bovenloop van het kanaal illegale aftappingen heeft gezet om zijn eigen land te irrigeren. Daarnaast heeft de eigenaar delen van het kanaal met elektrisch hekwerk afgezet. Hierdoor is het waterpeil bij Mata zo laag geworden dat er onvoldoende is om te kunnen voorzien in levensonderhoud. Daarnaast blokkeren de hekken de rivier op plaatsen waar de herders eerst met het vee kwamen.
Eerder deed de politie een onderzoek naar de activiteiten van Ruto. Zij concludeerden dat de aftappingen illegaal waren, maar ondernamen geen vervolgstappen. Vermoedelijk omdat de politie bang is voor de politieke macht van de grootgrondbezitter. Heb dit weggehaald, want is beetje dubbelop.
MALIDES strijdt niet alleen voor het heropenen van het kanaal, maar roept ook op om Ruto en de inactieve autoriteiten te berechten. MALIDES is opgericht om de rechten van de inheemse gemeenschap te beschermen, de landrechten, sociaaleconomische rechten en het recht op een gezonde leefomgeving. Twee jaar eerder protesteerde de groep succesvol tegen de uitbreiding van een plasticbedrijf in hun regio, waardoor een deel van de inwoners had moeten verhuizen. Het plasticbedrijf mocht niet verder uitbreiden in de regio van Mata.
In Bobo-Dioulasso, de tweede stad van Burkina Faso, ligt 20 hectare aan tuinbouwgrond waarvan 750 tuiniers en 6000 mensen afhankelijk zijn van arbeid en voedsel. Naast dat het gebied een belangrijke rol speelt voor het dagelijks inkomen en de voedselvoorziening van veel mensen, is de tuin ook belangrijk voor de luchtkwaliteit van de stad en als sociale ontmoetingsplaats.
Al sinds 1906 heeft het gebied deze belangrijke economische, ecologische en sociale functie voor de stad. De regering wil het terrein echter toe-eigenen en als militaire basis gebruiken. In 2019 heeft het leger een poging gedaan met bulldozers de tuinen te vernietigen. Tuiniers en burgers hebben dit toen weten te voorkomen. Een nieuwe ontruimingsactie kan echter weer plaatsvinden.
De organisatie DA SAGO verzet zich tegen de ontruimingsplannen. De regering heeft verkondigd dat de militaire basis nodig is ter bevordering van de nationale veiligheid. DA SAGO stelt daarentegen dat juist de tuinen van onschatbare waarde zijn voor de basisbehoeften van mensen. De plaatselijke overheid heeft tot nu toe de burgerprotesten tegen de ontruiming van de tuinen genegeerd. Ook heeft de regering geen plannen getroffen om de consequenties van de ontruiming op te vangen. Een grote groep burgers raakt hun garantie op werk en voedsel kwijt als het gebied verdwijnt. Zoals één van de burgers zegt: “het vernietigen van de tuinen staat gelijk aan het vernietigen van de samenleving”.
Het Actiefonds ondersteunt DA SAGO in het voortzetten van de strijd tegen de ontruiming van de tuinen en voor het ondersteunen van de boeren en gezinnen die afhankelijk zijn van het gebied. DA SAGO zet zich in voor sociale rechtvaardigheid op het gebied van wonen en inkomen en doet dit door een protestmars in de stad te organiseren en de tuinen fysiek te beschermen tegen ontruiming. Ook zal de groep meer lobby-activiteiten uitvoeren om officieel arbeids- en landrechten voor de boeren te laten erkennen door de overheid.
Op het moment dat katoenboeren hun geproduceerde katoen zien verdwijnen in de vrachtwagens van het staatsgeleide bedrijf AMCOS, krijgen ze te horen dat de betaling nog even op zich laat wachten.. Zulke incidenten vinden zodanig vaak plaats in de Nyakabindi-regio, dat de ‘Society for Nyakabindi Livelihood Development’ heeft besloten de gemeenschap te mobiliseren om de verdere export van katoen te blokkeren totdat de katoenboeren eerlijk en voldoende uitbetaald worden.
Veel mensen die in de regio Nyakabindi in Tanzania wonen, zijn werkzaam in de katoenproductie. Katoen staat garant voor 13% van Tanzania’s export en is dus van groot belang voor de nationale economie. Lokale katoenboeren plukken hier echter niet de vruchten van. Boeren uit de Nyakabini-regio worden uitgebuit bij de productie van katoen door AMCOS (de Agricultural Marketing Cooperatives Society), een bedrijf in handen van de staat. AMCOS heeft het monopolie op de inkoop van verschillende landbouwproducten en is hierdoor in staat boeren niet of te weinig te betalen voor hun katoenoogst. Society for Nyakabindi Livelihood Development vecht tegen deze uitbuiting en komt in actie nadat boeren in de regio al twee maanden niet zijn uitbetaald door AMCOS.
Society for Nyakabindi Livelihood Development werkt aan betere werk- en leefomstandigheden voor de bewoners van de Nyakabindi-regio. De organisatie zet zich sinds 2012 in voor sociale en economische gelijkheid door middel van campagnes, directe actie en het bieden van een platform aan burgers. Met hulp van Het Actiefonds kan de organisatie verder werken aan het mobiliseren en informeren van de gemeenschap.
Specifiek is de organisatie nu bezig met de voorbereiding van een demonstratie bij de lokale overheid tegen de slechte arbeidsomstandigheden van de boeren en het monopolie van AMCOS op de katoenmarkt. Daarnaast plant de organisatie een vredig protest bij één van de katoenloodsen van AMCO door middel van een sit-in om het rechtmatig inkomen van de boeren en meer lokale inspraak op te eisen.
In Nederland wordt dit jaar opnieuw op een levendige en strijdbare manier Internationale Vrouwendag gevierd. Het Actiefonds steunde een mars die in Utrecht werd gehouden.
Internationale Vrouwendag leeft!
Het Actiefonds steunt een mars in het teken van Internationale Vrouwendag: een tijdelijke actiegroep is in het leven geroepen om de feministische beweging weer nieuw, en vooral strijdbaar leven in te blazen. Op zaterdag zal een groep activisten door de binnenstad trekken met banners en leuzen om zo de aandacht te vragen van het winkelend publiek.
De groep wil opnieuw het feminisme in Nederland aanwakkeren, omdat sommige reeds verworven rechten als abortus weer ter discussie worden gesteld. Daarnaast blijft de financiële ongelijkheid tussen mannen en vrouwen groeien en wordt een derde van de vrouwen slachtoffer van seksueel geweld. Dat Thierry Baudet stelt dat ‘vrouwen weer achter het aanrecht moeten’ hoeft natuurlijk niemand te accepteren.
Door Internationale Vrouwendag nieuw leven in te blazen hopen zij de feministische beweging te radicaliseren en mensen wakker te schudden. Zodat er meer (kleine) actiegroepen zich in gaan zetten voor vrouwenrechten. Van tevoren zullen er twee workshops zijn voor het maken van spandoeken en het creëren van sociale media aandacht.
Foto: Cee Burgundy
In april organiseert de Maleisische klimaatbeweging een staking om het parlement aan te sporen een klimaatnoodtoestand uit te roepen. Maleisië kent enorme ontbossing en luchtvervuiling, maar toch is de klimaatproblematiek weinig bekend en blijven grote oliepalmbedrijven een bedreiging voor het bos en inheemse gemeenschappen.
Het Actiefonds steunt de jonge klimaatbeweging in Maleisië. Klima Action Malaysia (KAMY) organiseert een klimaatstaking op 18 april om er voor te zorgen dat de klimaatcrisis in het parlementaire debat wordt besproken. In de maanden daarvoor zullen zij activiteiten organiseren voor het maken van spandoeken, het screenen van documentaires, het houden van discussiepanels en het creëren van openbare kunst.
In Maleisië vindt grootschalige ontbossing plaats: nog maar 18% van het oorspronkelijke bos is over, omsingeld door palmolieplantages. Niet alleen lijdt de biodiversiteit daar onder, maar ook de inheemse gemeenschappen hebben hun thuis zien verdwijnen. Een groot probleem is het gebrek aan regulatie en controle van Maleise pulp en oliepalmplantages, deze zijn namelijk verantwoordelijk voor een deel van de bosbranden in de regio. De bosbranden creëren in het droge seizoen enorme luchtverontreiniging in heel Zuidoost-Azië.
Ondanks al deze problemen is de klimaatproblematiek nog altijd een relatief onbekend en onbesproken onderwerp, hierdoor kunnen vervuilende bedrijven ongestoord op dezelfde wijze blijven doorwerken.
Eén van de eerste doelen van de actiegroep is dus om de landrechten van inheemse gemeenschappen te erkennen en natuurbescherming te versterken. KAMY gaat om deze problemen aan te pakken samenwerken met mensenrechtenorganisaties om betrouwbare informatie te verspreiden en workshops organiseren. Met deze nieuwe influx van informatie willen zij de universiteiten en de overheid aansporen tot actie. Tijdens de staking zullen zij de overheid en de universiteiten onder druk zetten om een klimaatnoodtoestand uit te roepen.
In Hongarije vormt zich een steeds grotere groep jonge neonazi’s, die jaarlijks de straat op gaan om de bezetting van Boedapest door Nazi-Duitsland te herdenken. Rhythms of Resistance organiseert op dezelfde dag in de stad een tegendemonstratie met drums en andere instrumenten.
Hongarije heeft een van de machtigste extreemrechtse bewegingen in Europa: hun macht strekt tot in het parlement, maar is ook zichtbaar in jongerengroepen. Sinds een aantal jaar wordt de ‘Day of Honour’ herdacht door enkele honderden jonge neonazi’s, zij demonstreren en lopen een mars door het centrum van de hoofdstad. De jonge neonazi’s uit Boedapest en neonazi’s uit andere landen herdenken op deze dag het einde van het bezetting van Boedapest door de Wehrmacht en de Waffen-SS in 1945. Deze kortstondige bezetting was een bloedbad en was een van de laatste bezettingen van Nazi-Duitsland.
Rhythms of Resistance
Rhythms of Resistance wil met hun drums een duidelijk tegengeluid vormen tijdens deze demonstratie. Rhythms of Resistance strijdt tegen racisme, xenofobie, homofobie, antisemitisme, seksisme en rechts-extremistisch populisme. Zij brengen samba batucada als een politiek protest en laten hun frustratie schallen door de straten. Zij maken tactisch gebruik van muziek, frivoliteit en creativiteit. In het RoR Netwerk zijn wereldwijd 30 vaste bands die proberen dezelfde ritmes en gebaren te gebruiken om zo samen één grote, luide band vormen.
8 Februari 2020 organiseren zij een tegendemonstratie en beogen zij met 500 sympathisanten solidariteit te tonen. Met steun van Het Actiefonds zullen zij materialen voor hun demonstratie kunnen aanschaffen en huren.
Alarm Phone Network organiseert een herdenkingsactie voor vijftien vluchtelingen die op gewelddadige manier om het leven zijn gebracht door de Spaanse grenspolitie. Ze organiseren een driedaagse conferentie in Ceuta. Op de laatste dag zal er een sit-in zijn aan het strand grenzend aan Algerije, om gezamenlijk met Algerijnse nabestaanden en sympathisanten stil te staan bij de slachtoffers.
De Europese Unie slaagt er steeds beter in vluchtelingen al tegen te houden voordat ze Europa kunnen bereiken. Het Europese anti-vluchtelingenbeleid wordt steeds verder van de kusten van Europa uitgevoerd. Zo vallen er veel slachtoffers op de Middellandse Zee: er wordt geschat dat al 20.000 mensen sinds 2000 zijn overleden tijdens de overtocht naar Europa. Door deze verschuiving van de grenzen wordt de situatie uit de Europese beeldvorming geduwd.
Op 6 februari 2014 in de Spaanse enclave Ceuta, dat Gibraltar verbindt met het Afrikaanse vasteland, zijn vluchtelingen door de Spaanse grenspolitie tegengehouden met rubberen kogels en rookbommen. Een deel van hen die zich nog in de Marokkaanse wateren bevonden, hebben ze laten verdrinken. Zo zijn vijftien mensen om het leven gekomen. De Spaanse grenspolitie, die gefilmd is tijdens deze actie, is niet berecht. De bekendheid van deze gewelddadige actie is een uitzondering tussen alle mensen die in stilte vermist geraakt zijn.
De groep Alarm Phone Network organiseert een jaarlijkse herdenkingsactie voor deze slachtoffers in Ceuta. Alarm Phone Network is een soort service die bootvluchtelingen op de Middellandse Zee kunnen bellen als er mensen in nood zijn: Alarm Phone Network probeert vervolgens de juiste kustwacht in te lichten. Er zal een driedaagse conferentie plaatsvinden met lezingen, een persconferentie, fototentoonstelling, trainingen voor mensenrechtenadvocaten en uitwisselingen tussen nabestaanden uit vele landen. Op de laatste dag zal er een sit-in zijn aan het strand tegelijk met lotgenoten en nabestaanden uit buurland Algerije.
Foto: Maurice Stierl
Het Actiefonds zag in het afgelopen jaar meer acties omtrent klimaatproblematiek dan ooit tevoren. Niet zo heel gek, want het klimaat gaat ons allemaal aan. Een kleine terugblik op de meest spraakmakende projecten die we mochten steunen in 2019.
Klimaatmars
Stromende regen kon de tienduizenden demonstranten niet tegenhouden: de klimaatmars op 10 maart dit jaar telde alleen al in de hoofdstad maar liefst zo’n 40.000 mensen! Dit is de grootste klimaatdemonstratie tot nu toe in de Nederlandse geschiedenis. Wereldwijd werd er overal gedemonstreerd voor een ambitieuzer klimaatbeleid. Betogers eisten oplossingen van overheden en grote vervuilende bedrijven zoals Shell.
Het Actiefonds steunde verschillende groepen die zich inzetten tegen klimaatverandering en voor een schonere wereld. Zo liep Code Rood een blok in de grote klimaatmars in Amsterdam: zij verenigden zich met andere actiegroepen zoals ASEED, GroenFront!, Fossil Free Culture NL en Extinction Rebellion. Code Rood wilde met hun aanwezigheid het fenomeen burgerlijke ongehoorzaamheid normaliseren. Verder was de klimaatmars een goede gelegenheid om te mobiliseren voor acties in de daaropvolgende maanden. Code Rood biedt een radicale politieke analyse van het klimaatprobleem en wil met organisatie van onderop samen vechten voor systeemverandering en klimaatrechtvaardigheid!
Bruggen bouwen
Een ander project dat Het Actiefonds steunde was het Blok Tegen Klimaatracisme van de groep Climate Liberation Bloc, als onderdeel van de landelijke antiracisme demonstratie op 23 maart. Comité 21 Maart organiseerde deze demonstratie in het teken van de Internationale Dag Tegen Racisme. Het Climate Liberation Bloc wilde met haar deelname de link leggen tussen de milieubeweging en de antiracisme beweging. De groep werd in 2017 opgericht en heeft onder andere als doel de klimaatbeweging te dekoloniseren.
Intersectionaliteit en het bouwen van bruggen tussen verschillende sociale strijden is essentieel voor de beweging als geheel. Daarom steunde Het Actiefonds verderop in het jaar de groep Queers4Climate. Zij vormden onderdeel van de klimaatstaking op 27 september; de eerste publieke actie van deze nieuw opgerichte en diverse groep LGBTQIA+ activisten. Volgens eigen zeggen is het juist voor LGBTQIA+ mensen belangrijk om zich te bekommeren om klimaatactivisme, omdat het veel moeilijker vechten is voor gelijke rechten, vrijheid en gelijkwaardigheid in een maatschappij waarin de schadelijke effecten van klimaatverandering steeds zichtbaarder worden.
Gemarginaliseerde groepen en mensen die moeten dealen met systematische onderdrukking zullen erkennen dat de machten die hen onderdrukken dezelfde zijn als die onze planeet uitputten. Alle strijden zijn verbonden: alleen als we solidair zijn met elkaar kunnen we overwinningen boeken!
Ten minste 500.000 rijstboeren kunnen moeilijk rond komen sinds de Filipijnse overheid begin dit jaar de rijstmarkt open gooide voor import. Lokale ngo’s komen met steun van Het Actiefonds in actie.
In februari van dit jaar werd de Rice Tariffication Law (RTL) aangenomen door de Filipijnse overheid. Door de importtarieven te verlagen hoopte de overheid de Filipijnse rijstsector weer competitief te maken. Maar daardoor zijn de prijzen van rijst nu zodanig gezakt dat ten minste 500.000 boeren moeilijk rond kunnen komen. Velen van hen nemen leningen aan die ze nooit terug kunnen betalen. Gezinnen komen zo onder enorme druk te staan en huishoudelijk geweld neemt toe.
De Mindanao Tri-people Women Resource Center (MTWRC) heeft in samenwerking met andere ngo’s een grootschalige campagne opgezet in een poging de RTL terug te draaien. De campagne startte op 25 november, de Internationale dag tegen geweld tegen vrouwen, en eindigt op 10 december, de Internationale dag voor de rechten van de mens. In die periode zullen er meerdere acties uitgevoerd worden waaronder een protestmars, grootschalige demonstratie en consultaties met lokale boeren.
Vele boeren staan onder enorme druk door de RTL. Zoals vaker heeft meer vrije marktwerking desastreuze gevolgen voor vele huishoudens. Het Actiefonds steunt de campagne van het MTWRC dan ook.
Foto: Shan Sheehan via https://bit.ly/34DgxA2 van Flickr / CC BY-SA
De klimaatconferentie van 2019 werd op het laatste moment verplaatst naar Madrid. Ondanks deze late wijziging probeert een groep activisten ook in Madrid aandacht te vragen voor de strijd tegen business-as-usual.
The Artivist Network is een informeel netwerk van activisten dat sinds de klimaatconferentie in Kopenhagen van 2009 acties en kampen organiseert om aandacht te vragen voor de strijd tegen klimaatverandering. Daarbij vertrouwen ze voornamelijk op de kracht van kunst en cultuur. De slogan op hun website luidt: “Art is not a mirror held up to reality, but a hammer with which to shape it.” Om succesvol business-as-usual te veranderen, gelooft de beweging dat activisten ook moeten blijven innoveren. Door telkens nieuwe verhalen op een nieuwe manier te vertellen hopen zij dit te doen.
Voor de klimaatconferentie in Madrid wil The Artivist Network vijf kunstenaars verbinden met vijf lokale groepen uit Chili die strijden tegen de gevolgen van klimaatverandering in hun gemeenschap. Het doel is om acties te organiseren die laten zien hoe kleine gemeenschappen in de Global South te lijden hebben onder Europese multinationals en financiële instellingen. Het gaat om vijf acties met telkens een ander format: onder andere fotografie, muurschilderingen en opblaaspoppen.
Klimaatverandering is misschien wel het grootste probleem van onze tijd. De wereldwijde actiebeweging rondom dit probleem is groeiende maar zoals The Artivist Network ook stelt: er is meer voor nodig om de business-as-usual te doorbreken. Daarom gaat Het Actiefonds de acties van The Artivist Network steunen.
Foto: Pool Moncloa
Help Het Actiefonds met 10 euro per maand en steun daarmee acties wereldwijd.
doneer nu