Afgelopen maart vond de jaarlijkse Israeli Apartheid Week plaats. In dertig landen, verspreid over vijf continenten organiseerden activisten in deze week meer dan tweehonderd evenementen met het thema: ‘Stop Arming Colonialism’. Het doel van deze week was om de kennis over en steun voor de Boycott, Divest, Sanction beweging (BDS) te vergroten.
In de Arabische wereld vonden veel evenementen plaats omtrent G4S – een Brits beveiligingsbedrijf dat Israël helpt met het beheren van gevangenissen, waar duizenden Palestijnen – in veel gevallen zonder rechtszaak – vastzitten en soms gemarteld worden. Een van de campagnes van de BDS-beweging is gericht op G4S, met als gevolg dat het bedrijf nu uit veel Arabische landen wordt geweerd. Evenementen vonden plaats in Koeweit, Jordanië, Egypte en Marokko.
In Afrika organiseerden activisten ook tientallen evenementen – in Botswana, Swaziland, maar voornamelijk in Zuid-Afrika, waar historisch gezien de link met Palestina zeer sterk is. In Latijns-Amerika is de aandacht voor Palestina ook groot, meerdere evenementen werden georganiseerd in Chili, Argentinië, Brazilië, Colombia en Mexico.
Foto: Studenten protesteren tegen de banden die hun universiteit heeft met Israël
In de Verenigde Staten werd vooral door studenten aandacht besteed aan de Israeli Apartheid Week. Op twintig campussen waren er evenementen. En door heel Europa werden er meer dan honderd evenementen georganiseerd, die soms te maken kregen met repressie vanuit de staat: in Wenen zegde een museum onder druk van de staat een informatieavond met de Zuid-Afrikaanse, anti-apartheid activist Ronnie Kasrils af. Ook in Duitsland en Frankrijk kregen BDS-activisten te maken met staatsrepressie.
Foto: de Zuid-Afrikaanse, anti-apartheid activist Ronnie Kasrils sprak in Wenen, Bern, Genève, Londen en Berlijn.
In Palestina zelf stonden er logischerwijs ook evenementen op de planning. In Ramallah kwamen 800 activisten bij elkaar op de zesde nationale BDS-conferentie, maar ook in Jeruzalem en Nablus kwamen mensen samen.
Het Actiefonds steunde de opening van de Israeli Apartheid Week. Deze vond plaats in Gaza. De openingstoespraak werd gegeven door Sabran Najjar, de moeder van de 20-jarige verpleegster die tijdens protesten in Gaza door de IDF (Israeli Defense Forces) werd doodgeschoten – Razan Najjar.
Foto: De 20-jarige verpleegster Razan Najjar, doodgeschoten door de IDF.
Al vijf jaar lang vechten regeringstroepen van president Salva Kiir en rebellen van voormalig vicepresident Riek Machar om de macht in Zuid-Soedan, met alle gevolgen van dien: 190.000 mensen stierven door geweld, nog eens 190.000 mensen stierven door honger en een kwart van de bevolking van Zuid-Soedan vluchtte voor het geweld – zo’n 4,5 miljoen mensen.
Gelukkig zijn er mensen die op zoek gaan naar de raakvlakken tussen mensen, die zoeken naar verbinding en een oplossing voor het geweld. Deze dappere mensen, die leven in gewelddadige tijden verdienen onze steun. Een van de groepen die mensen wil verbinden is SOSUCCA, een ngo die voortkomt uit de Zuid-Soedanese studentenbeweging.
Het geweld creëert een grote afstand tussen personen van verschillende etnische groepen, verschillende clans en verschillende families. SOSUCCA organiseerde een congres dat mensen van verschillende groepen bij elkaar bracht. Tijdens dit congres konden mensen open spreken over hun ervaringen en trauma’s, met als doel de afstand tussen groepen mensen te verkleinen en het vreedzaam samenwonen te bevorderen. Het Actiefonds maakte dit congres financieel mogelijk en het congres was een succes!
De dialoog bleek voor de aanwezigen zeer motiverend te werken: ze besloten dat ze dit vaker willen doen, op meer plekken en met speciale thema’s. Op de planning staan nu: dialoogsessies gericht op jongeren, vrouwen en ouderen; dialogen met leden van het parlement en de politie; trainingen over het oplossen van conflict en het verwerken van trauma’s en sportactiviteiten om de onderlinge vrede te bevorderen. Ook staan de eerste twee congressen in andere staten gepland, in twee andere staten organiseert SOSUCCA binnenkort congressen.
Het Actiefonds is in de maand mei keihard aan het werk om 250 nieuwe donateurs te krijgen. Zo kunnen we nieuwe actiebewegingen steunen – zij kunnen met beperkte middelen een enorme verandering teweegbrengen! Word donateur van Het Actiefonds en samen zetten we een stap naar een inclusieve, schone en eerlijke wereld!
Donateur worden kan via deze link: https://hetactiefonds.nl/doneer-nu/
De documentaire Censored Fellowbeings gaat over de Narikurava, een gemarginaliseerde groep mensen uit de staat Tamil Nadu in het zuidoosten van India. In deze documentaire volgen studenten van de Indiase Pondicherry University verschillende personen uit deze groep. Ze filmen de kleine, donkere huizen waar ze van de autoriteiten in moeten wonen en laten personen uit de groep vertellen over hun gebruiken en over de problemen waar ze tegenaan lopen. Het Actiefonds steunt een campagne van de actiegroep Aruvi Trust, die deze gemarginaliseerde groep van vertegenwoordiging in de politiek wil voorzien en daarmee de positie van de Narikurava wil verbeteren.
Documentaire: Censored Fellowbeings
De Narikurava zijn van origine een groep rondtrekkende mensen. Ze woonden in bossen en leefden van de jacht. Vanwege de jacht op – vaak beschermde – wilde dieren, wilden de Indiase autoriteiten niet langer dat de Narikurava in bossen leefden en jaagden. Ze dwongen de mensen in speciaal voor hen gebouwde wijken te wonen. De huizen zijn er van slechte kwaliteit, er is geen straatverlichting, weinig werk en het drinkwater is vervuild.
Er heerst een stigma op de groep. Vanaf 1871 vielen ze onder de Criminal Tribes Act. Dit hield in dat de koloniale regering ervan uit ging dat bepaalde criminaliteit – zoals stelen- een kenmerk van deze groep was. In 1952 verviel deze wet, maar het stigma bleef. Nog steeds ervaren de Narikurava stigmatisering door de politie en in de media, en worden zij gediscrimineerd door de rest van de bevolking.
In 2019 zijn er voor het eerst in twaalf jaar verkiezingen voor de Panchayat – de onderste bestuurslaag van India – op dorpsniveau. In elk dorp kiezen de bewoners een dorpspresident, voorzitter en raadgever. Op dit moment heeft geen enkel dorp een bestuurslid uit de Narikurava groep. Wanneer zij bestuursleden kiezen kunnen zij zorgen voor basisvoorzieningen en een verbeterde leefomstandigheden.
Aruvi Trust helpt mensen tijdens de komende verkiezingen op verschillende vlakken van het stemproces. Ze zorgen dat mensen de kiezerspassen op de juiste manier invullen, zodat de kiesraad ze goedkeurt. Daarnaast komt het vaak voor dat grote politieke partijen mensen uit lage kaste omkopen – een stem is geld waard. De actiegroep wil mensen informeren en bewust maken van het feit dat een volksvertegenwoordiger uit de groep meer voor elkaar krijgt dan een eenmalige geldsom
Aruvi Trust steunt mensen die zich verkiesbaar willen stellen met het inleveren van documenten. Als ze gekozen worden zal Aruvi Trust ze bijstaan met kennis over de plichten en verantwoordelijkheden van volksvertegenwoordigers.
Eerder protesteerde mensen uit de Narikurava groep voor een fatsoenlijke weg naar hun wijk. Na veel inspanning en langdurig protest kregen ze die weg ook. Aruvi Trust gaat ervan uit dat vertegenwoordiging vanuit de groep in de politiek een makkelijkere manier is om de precaire situatie van de Narikurava te verbeteren.
De groep Aliansi Barisan Kesetaraan strijdt al sinds 2009 voor de rechten van de LGBTQIA+ gemeenschap op Java. Personen uit deze gemeenschap hebben te maken met intimidatie, vervolging, arbeidsdiscriminatie en seksueel- en fysiek geweld. Om dit geweld een halt toe te roepen komt de actiegroep Aliansi Barisan Kesetaraan komende mei met een campagne: Pride Indonesia. Het Actiefonds steunt Rumah Pelangi in hun strijd tegen geweld en voor gelijke rechten voor de LGBTQIA+ gemeenschap!
Verkiezingen
De acties van de actiegroep zijn juist nu belangrijk: in de aanloop naar de presidentsverkiezingen van Indonesië speelden sentimenten op tegen migranten, minderheden en de LGBTQIA+ gemeenschap. Deze werden aangewakkerd door de oud-generaal en kandidaat Prabowo Subianto.
Acties
Aliansi Barisan Kesetaraan wil met demonstraties en publieke toespraken het conservatieve deel van de bevolking van Java laten beseffen dat mensenrechten gelden voor iedereen, ongeacht seksuele oriëntatie of gender. Daarnaast richten ze zich op de Indonesische regering: de actiegroep wil dat zij een wet aannemen die een einde moet maken aan seksueel geweld.
Het Actiefonds steunt de Soedanese diaspora in Europa met het organiseren van demonstraties tegen het regime van Omar al-Bashir. Eerder demonstreerde de Soedanese diaspora in Brussel en Geneve, op 20 april zal er een grote demonstratie zijn in Den Haag.
Omar al-Bashir kwam aan de macht in 1989 na een militaire coup op de regering van Sadeq al-Mahdi. Kort nadat Bashir aan de macht kwam verbood hij politieke partijen en zette hij de militaire junta af, waardoor hij de absolute macht in handen kreeg. Het doel van Bashir was om een langlopend conflict op te lossen tussen noord- en zuid-Sudan. In 2005 kwam het eindelijk tot een oplossing van dit conflict. Op dit moment kwam echter de bevolking van Darfur in opstand. Zij kwamen in opstand tegen de achtergestelde positie van Afrikaanse bevolking ten opzichte van de Arabische bevolking. Bashir machtigde Arabische milities – zoals de Janjaweed – om deze opstand de kop in te drukken, met alle gevolgen van dien: tussen 2003 en 2008 vermoordden deze milities meer dan 300.000 mensen en vonden er op grote schaal verkrachtingen plaats. Sinds 2009 zoekt het Internationaal Strafhof (ICC) de Soedanse president, om hem te kunnen veroordelen voor deze genocide.
In december 2018 voerde de Soedanese regering een aantal prijsverhogingen door, onder andere op brood en brandstof. De protesten tegen deze prijsstijgingen ontaarden in een massale uiting van algehele ontevredenheid over de politieke situatie en de levensstandaard van Soedanezen. Sindsdien gaan door het hele land duizenden mensen de straat op. Een slogan – bekend van de Arabische opstanden in 2011 – klinkt nu ook in Sudan op de straten: ‘The people want to bring down the regime’ الشعب يريد إسقاط النظام) ). Wat opvalt is de grote aanwezigheid van vrouwen in de protesten, zo rond de 70% van de demonstranten zijn vrouw. Ook demonstreren de Afrikaanse en Arabische inwoners van Soedan samen tegen Bashir. Het regime reageert met harde repressie: tientallen demonstranten stierven al door kogels van veiligheidstroepen en nog veel meer mensen raakten gewond.
De demonstraties bereikten afgelopen weekend een nieuw hoogtepunt. Afgelopen zaterdag vonden er enorme protesten plaats in Khartoem. Tienduizenden Soedanezen gingen de straat op. Veiligheidstroepen schoten op demonstranten, met zeven doden en tientallen gewonden als gevolg, daarnaast arresteerden ze alleen deze zaterdag al 2.500 demonstranten. Delen van het Soedanese leger weigeren sinds dit weekend de demonstranten te onderdrukken en beschermden in sommige gevallen zelfs de demonstranten. Wanneer we kijken naar eerdere opstanden, kan dit een cruciale ommekeer zijn in de politieke situatie van het land.
Ook in Den Haag was er zaterdag een demonstratie. Deze demonstratie was in solidariteit met de opstand in Soedan en met gevluchte Soedanezen in Nederland die dreigen te worden uitgezet.
Tijdens een eerdere demonstratie, droeg iemand een bord met de oproep: ‘Europese banken dienen berecht te worden’. Jarenlang investeerden Europese banken en pensioenfondsen in oliemaatschappijen die samenwerken met het regime van Bashir. Van de olie-inkomsten, de grootste inkomensbron van Soedan, wordt 60-80% uitgegeven aan wapens.
Ondanks dat er al tientallen jaren aanwijzingen zijn dat mensen in Soedan opgesloten en gemarteld worden blijft de Immigratie- en Naturalisatiedienst gevluchte Soedanezen uitzetten. Een voorbeeld is de zaak van Ezzedine Mehimmid – een 25-jarige gevluchte man uit Darfur. Afgelopen januari zette de marechaussee Mehimmid met veel geweld op een KLM vlucht naar Nairobi, zoals te lezen is in een verslag van iemand die zich op deze vlucht bevond. Vanaf Nairobi is Mehimmid naar Khartoem gebracht, het is onduidelijk hoe het nu met hem gaat.
Het is belangrijk dat er ook vanuit Nederland solidariteit is met de opstand tegen de autoritaire Bashir. Het regime van Bashir kan alleen bestaan van het geld dat fossiele bedrijven betalen voor Soedanese olie. Deze bedrijven – samen met de banken en pensioenfondsen die in hen investeren – hebben een verantwoordelijkheid, waar wij ze op kunnen wijzen. Mensen die vluchten voor de misdaden van Bashir, moeten opgevangen worden. Het moet over zijn met het uitzetten van gevluchte Soedanezen door de IND, de marechaussee en KLM. Steun de Soedanese opstand op 20 april in Den Haag!
Coventry Asylum and Refugee Action Group (CARAG) is een groep uit Coventry die voornamelijk bestaat uit ongedocumenteerde vluchtelingen. CARAG organiseert elke week bijeenkomsten in hun ‘Peace House’ waarbij gesproken wordt over de erbarmelijke omstandigheden (dakloosheid, gevangenschap) van ongedocumenteerden in het Verenigd Koninkrijk. Op die manier kan CARAG duidelijk formuleren tegen welke aspecten van de asielprocedure ze wil protesteren.
Door financiële steun van Het Actiefonds zijn ongedocumenteerden in staat deel te nemen aan verschillende acties. Zo organiseerden ze een solidariteitsdemonstratie met een hongerstaking in een uitzettingscentrum, waar meerdere van hen zelf vast hebben gezeten. Verder gingen zij naar een antiracisme demonstratie in Londen en een een solidariteitsdemonstratie met de Rohingya.
Het is belangrijk dat er niet alleen over, maar juist met vluchtelingen wordt gepraat. Door wederzijdse hulp en protesten pakken ongedocumenteerden binnen CARAG hun autonomie terug in het migratiedebat!
De groep CACTUS (Colectivo-Asamblea Contra la Turistización de Sevilla) uit Spanje is het toenemende toerisme in Sevilla meer dan zat. Niet alleen het zonnige Sevilla ervaart problemen: veel steden in Zuid-Europa gaan gebukt onder de negatieve gevolgen van massatoerisme.
Huizen moeten wijken voor hotels en veel stadsbewoners worden verdreven uit hun huizen. Ze worden gedwongen in andere wijken hun toevlucht te zoeken en door een gebrek aan betaalbare woningen ontstaat er dakloosheid. Het contrast tussen arm en rijk verscherpt: inmiddels zijn grote delen van Sevilla alleen nog toegankelijk voor winstgevende toeristen en de elite.
Op 3 en 4 april komt er een wereldtoerisme-top samen in Sevilla: de zogeheten WTTC (World Travel and Tourism Council). CACTUS organiseert een tegentop; om te laten zien dat stedelingen zich verzetten tegen het wanbeleid rondom toerisme. Deze toerismeraad is alleen uit op winst en ziet schaamteloos toe hoe alle aspecten van het leven en cultuur van de oorspronkelijke bewoners worden geconsumeerd. CACTUS wil het debat stimuleren over de noodzaak van een verandering in het ontwikkelingsmodel in Sevilla en andere Zuid-Europese steden die worden overspoeld door een ware tsunami aan toeristen.
Specifiek gaat de groep een directe actie workshop organiseren om zoveel mogelijk mensen te mobiliseren en informeren. In de nacht van 2 op 3 april zal de groep activisten een flashmob organiseren. De echte tegentop gaat van start op 4 april en duurt tot 6 april: de top houdt verschillende bijeenkomsten in, die gaan over de verschillende manieren waarop het toerisme de levens en omgeving van stadsbewoners beïnvloedt. Er zullen workshops zijn over vormen van verzet tegen deze processen en hoe je je zelf kunt organiseren in een actiegroep. Op vrijdag 5 april zal de groep creatieve directe acties organiseren, met als afsluiter op zondag 7 april een grote manifestatie!
CACTUS ontstond in november 2017, als gevolg op een conferentie over toerisme en tegenreacties, waaraan verschillende buurtverenigingen en sociale groepen van Sevilla deelnamen. Het doel van CACTUS is om het recht op huisvesting en hun eigen stad terug te claimen. Iets wat Het Actiefonds altijd aanmoedigt!
In Kameroen organiseerden activisten zich onder de noemer ‘Voix des Migrants’ – de stem van migranten. Zij demonstreerden tegen de onmenselijke omstandigheden waar migranten in Noord-Afrika onder gebukt gaan. Slavernij, gevangenschap, racisme en moord zijn hier aan de orde van de dag. De groep eist dat de regering van Kameroen haar migranten beschermt in plaats van bezwaarlijke afspraken maakt met de Europese Unie.
Voix des Migrants hield een succesvolle demonstratie. De groep activisten sprak al met de Kameroense autoriteiten en is uitgenodigd mee te praten op een bijeenkomst over vluchtelingenrechten. Dit betekent dat groepen die strijden voor de rechten van migranten in Kameroen eindelijk gehoord worden!
Return Solidarity is een groep Israelische activisten die in samenwerking met Palestijnen acties en demonstraties uitvoeren in solidariteit met de Great March of Return – de wekelijkse demonstraties in de Gazastrook. Afgelopen zaterdag demonstreerden zij in Tel Aviv bij een militaire basis, tegen de situatie waarin mensen uit Gaza gedwongen worden te leven.
Afgelopen 30 maart was het een jaar geleden dat de Great March of Return begon. Met deze demonstraties eisen de Palestijnse demonstranten de uitvoering van het recht op terugkeer. De demonstranten willen dat gevluchte Palestijnen terug kunnen naar de dorpen en steden waar ze zijn geboren. Sinds 30 maart 2018 zijn er wekelijks demonstraties aan de grens tussen Gaza en Israël, waar meerdere malen tienduizenden mensen aan meededen.
Het Israëlische leger reageerde op de vreedzame demonstranten met traangas en rubberen kogels, maar schoten ook met scherp op demonstranten. Hierdoor zijn al meer dan 220 demonstranten vermoord, waaronder medici, journalisten en kinderen. Daarnaast zijn dertienduizend demonstranten verwond, waarvan velen ernstig.
Return Solidarity is een geweldloze actiegroep die zich inzet voor de rechten van Palestijnen. Ze voeren actie wanneer Palestijnen om solidariteit vragen. Ze voerden wekelijks actie aan de Israëlische kant van de grens met Gaza, tegelijkertijd met de demonstranten van de Great March of Return in Gaza en stonden dan ook met hen in contact. Afgelopen zaterdag (30 maart) demonstreerden ze in Tel Aviv. Ook plakten ze posters in Tel Aviv met de gezichten van kinderen die tijdens de demonstraties door Israelische soldaten zijn vermoord.
Het Actiefonds steunt Return Solidarity met een bedrag van 1500 euro. Ze willen dit gebruiken voor nieuwe spandoeken, vlaggen en megafoons, en het drukken van posters en flyers. Van de demonstratie van zaterdag 30 maart is hier een filmpje te bekijken. Net als de foto’s, is het filmpje van Haim Schwarczenberg.
Het Actiefonds steunt een nieuw initiatief van jonge mensen uit Berlijn, Bürger*innen-Asyl Berlin. Zij verzetten zich tegen de deportaties van ongedocumenteerde vluchtelingen. Dat doen ze door ongedocumenteerden bij burgers thuis te verbergen voor de politie, als er gevaar dreigt voor uitzetting.
Dat mensen vluchtelingen thuis verbergen is niet nieuw. Dit nieuwe initiatief wil echter op grote schaal mensen die bereid zijn vluchtelingen thuis op te nemen in contact brengen met ongedocumenteerden. Het doel van de groep is om Berlijn een stad te maken zonder deportaties.
De inspiratie van deze groep jonge mensen komt van het Kerkasiel. Dit geeft een kerk het recht vluchtelingen op te vangen tijdens een kerkdienst. Een voorbeeld hiervan is het Armeense gezin dat kerkasiel kreeg van een kerk in Den Haag, die meer dan acht weken, onafgebroken een dienst hield om dit gezin te beschermen. De jonge mensen uit Berlijn dachten dat niet alleen kerken dit zouden kunnen, maar burgers zelf ook.
Bürger*innen-Asyl Berlin wil zo veel mogelijk vluchtelingen steunen en denken dat ze de komende twee jaar tussen de vijfentwintig en honderd vluchtelingen succesvol van deportatie kunnen behoeden. Het Actiefonds steunde de groep met vijfhonderd euro en is zeer verheugd dat dit soort initiatieven ontstaan! Directe actie en solidariteit met ongedocumenteerden is hard nodig!
Help Het Actiefonds met 10 euro per maand en steun daarmee acties wereldwijd.
doneer nu