Ook in Roemenië moeten natuur en groen steeds vaker plaatsmaken voor bebouwing en industrie. De vrije toegang tot natuur komt hierdoor in het geding. Daarnaast is in Roemenië de toegang tot gezondheidszorg lastig, en vaak niet betaalbaar en wordt de kennis van traditionele, natuurlijke, gezondheidszorg steeds meer vergeten.
Radicale natuurnetwerken
Ook in Roemenië moeten natuur en groen steeds vaker plaatsmaken voor bebouwing en industrie. De vrije toegang tot natuur komt hierdoor in het geding. Daarnaast is in Roemenië de toegang tot gezondheidszorg lastig, en vaak niet betaalbaar en wordt de kennis van traditionele, natuurlijke, gezondheidszorg steeds meer vergeten. De biodiversiteit wordt steeds kleiner en traditionele gewassen maken plaats voor door de agro-industrie gepatenteerde plantensoorten.
Natuurlijke kennis
Een netwerk van radicale kruiden- en paddenstoelenkenners organiseerde samen met Cultivă Orașul een vierdaagse samenkomst van mensen van over de hele wereld in Cluj, Roemenië. Tijdens workshops, kruidenwandelingen, skillshares over de medicin werking van kruiden en discussies werd er verder gewerkt aan een netwerk dat voor en samen met de natuur wil werken. Hoogtepunt van de samenkomst was een anti-gentrificatie demonstratie waarbij zaden werden uitgewisseld en seed bombs werden verspreid in twee parken die recent van alle biodiversiteit waren ontdaan.
De bijeenkomst was, mede door de steun van het Actiefonds, een groot succes. De strijd voor een toegankelijke natuur, biodiversiteit en traditionele kennis gaat ook volgend jaar weer door.
Een groep autonome activisten heeft de militaire aanwezigheid op Duitslands grootste scheepsbeurs aan de kaak gesteld en de militaire show verstoord.
Militaire aanwezigheid tijdens de Kieler Woche
Elk jaar liggen er in de zeebaai van de Noord-Duitse stad Kiel meer dan 2000 schepen, van traditionele zeilschepen tot jachten. Het evenement is feestelijk: er worden zeilwedstrijden gehouden, er zijn muziekoptredens in de hele stad en het evenement trekt jaarlijks meer dan 3 miljoen bezoekers uit Duitsland en de buurlanden.
Kiel is ook een van de belangrijkste marinebases van de Duitse marine en een toonaangevend centrum van de Duitse hightech militaire en civiele scheepsbouw. De Kieler Woche is dus niet alleen een belangrijk evenement voor de Noord-Duitse cultuur, maar ook een jaarlijkse gelegenheid voor het Duitse leger om zichzelf te promoten.
Tijdens de Kieler Woche is de militaire haven open voor bezoekers en op de Open Ship Days worden duizenden mensen ontvangen op de Duitse oorlogsvloot. Er worden job-beurzen georganiseerd door de Duitse federale strijdkrachten (Bundeswehr), waar jongeren een heroïsch beeld van het militaire maritieme leven wordt voorgeschoteld. In de week voorafgaand aan de Kieler Woche vindt de jaarlijkse BALTOPS-training van de Amerikaanse marine in Europa plaats, waarbij de Amerikaanse vloot in Europa haar expeditie in Kiel afsluit. Kortom, de militaire marine, zowel de Duitse als de Amerikaanse, is een zeer aanwezig en geaccepteerd onderdeel van het populaire evenement.
De show verstoren
In 2025 verstoorde een groep autonome activisten de militaire show en hekelden ze de normalisering van militaire deelname aan populaire evenementen. Ze zorgden ervoor dat de Duitse federale strijdkrachten hun marketing- en rekruteringsactiviteiten niet zonder protest konden uitvoeren.
Tijdens de militaire show bespoten ze een van de oorlogsschepen met verf door er met een boot naartoe te varen. Ze hingen spandoeken op boven de wachtrij voor de Open Schip-dag en deelden flyers uit aan alle bezoekers van het schip.
Ze herinnerden mensen eraan dat de marine en de Duitse federale strijdmacht deel uitmaken van oorlog, vernietiging, trauma, armoede en het verlies van woningen, kinderen en geliefden, en dat hun aanwezigheid bij civiele evenementen niet normaal is en dat ook niet zou moeten zijn.
Met de steun van Het Actiefonds kreeg de vrolijke show die de Duitse federale strijdkrachten wilden presenteren een wrange nasmaak. Het Actiefonds is er trots op deze actie te hebben gesteund en blijft solidair met activisten die de kapitalistische oorlogsmachine en de heroïsering en normalisering van het leger aan de kaak stellen en verstoren!
Op 18 juni 2024 lanceerde Gender Dialogues het Protest Monitor Project 254, met als doel het vastleggen van politiegeweld tijdens de Gen Z-protesten, het Saba Saba-protest (7 juli 2024) en de Nane Nane-demonstraties (8 augustus 2024). Hoewel de president de Financiële Wet 2024 introk na de eerste protesten, bleven demonstraties doorgaan in 47 provincies, waar burgers hun strijd voor rechtvaardig en verantwoordelijk bestuur krachtig voortzetten.
De protesten tussen juni en augustus 2024 begonnen nadat de Financiële Wet 2024 op 18 juni in het parlement werd ingediend. Het wetsvoorstel bevatte aanzienlijke belastingverhogingen op essentiële goederen en diensten, wat leidde tot grote onvrede onder de bevolking. Na enkele dagen van protest kondigde president William Ruto op 26 juni aan dat hij het wetsvoorstel niet zou ondertekenen. Desondanks gingen de demonstraties door, waarbij burgers bleven oproepen tot meer overheidsverantwoording en het aftreden van de president.
Gender Dialogues voerde het project uit gedurende de vier weken van de protesten tegen de Financiële Wet 2024.
Week 1:
De eerste week verliep grotendeels vreedzaam. De dood van Rex Kanyike Masai, een 29-jarige man die tijdens de demonstraties dodelijk werd neergeschoten, werd echter een keerpunt. Beelden waarop te zien was dat de politie op vreedzame betogers schoot, veroorzaakten brede publieke verontwaardiging.
Week 2 en 3:
De vreedzame protesten gingen door, met aanhoudende oproepen tot intrekking van de Financiële Wet 2024 en gerechtigheid voor Rex Kanyike. Tegelijkertijd namen de meldingen van buitensporig politiegeweld aanzienlijk toe. Tegen het einde van de derde week was het dodental gestegen tot 39 en waren er minstens 17 door de staat gesponsorde ontvoeringen gemeld.
Week 4:
In de laatste week nam de online mobilisatie en burgerlijke betrokkenheid nog verder toe. In Kisumu organiseerden inwoners het Saba Saba-concert ter nagedachtenis aan degenen die tijdens de protesten door wetshandhavers waren omgekomen.
De organisatie wist met succes zes vrijwilligers te werven, die verantwoordelijk waren voor het documenteren van gebeurtenissen en het delen van updates via sociale mediaplatforms. Gender Dialogues ging daarnaast een samenwerking aan met de mediakanalen Go Preach Gospel (GPG) en Ramogi TV, die beiden hebben toegezegd toekomstige initiatieven te belichten die vreedzame bijeenkomsten in Kenia bevorderen.
Al met al heeft de organisatie het publieke bewustzijn over demonstratierechten vergroot en een nieuwe samenwerking tot stand gebracht om voortdurende activisme voor een veiligere en vreedzamere protestomgeving in Kenia te ondersteunen.
Het Actiefonds is trots deze actie te hebben ondersteund en staat solidair met de #RejectFinanceBill2024-beweging in haar oproep tot sterkere overheidsverantwoording.
Op 23 juli 2025 organiseerde het Kisumu Peace and Justice Centre een protest uit solidariteit met hun teamleider, Boniface Ogutu Akach, die werd geconfronteerd met verzonnen aanklachten na zijn arrestatie, marteling en ongegronde vervolging vanwege zijn rol bij het organiseren en deelnemen aan de GenZ-protesten een jaar eerder.
De GenZ-protesten — ook bekend als de Keniaanse Finance Bill-protesten of #RejectFinanceBill2024 — waren een golf van demonstraties door heel Kenia tegen de Finance Bill 2024, die aanzienlijke belastingverhogingen op essentiële goederen en diensten voorstelde.
Naar aanleiding van de arrestatie van Boniface Ogutu Akach en de aankondiging dat zijn rechtszaak op 23 juli 2025 zou worden uitgesproken, organiseerde het Kisumu Peace and Justice Centre een protest om gerechtigheid te eisen — niet alleen voor Akach, maar voor alle slachtoffers van staatspersecutie wiens enige “misdrijf” deelname aan de GenZ-protesten was. Veel jongeren zitten nog steeds in politiehechtenis of worden geconfronteerd met ongegronde vervolging.
De Kisumu rechtbank oordeelde dat Akach geen zaak tegen zich had, waarmee een einde kwam aan een jaarlange strijd waarin hij onterecht werd beschuldigd tijdens de GenZ-opstanden in Kisumu. Na de uitspraak hield het Kisumu Peace and Justice Centre een vreedzaam protest, sprak de media toe en presenteerde hun petitie en eisen publiekelijk.
Het Actiefonds blijft solidair met de GenZ-opstanden en is trots dat het deze actie heeft ondersteund.
Het ‘Nieuwe Pact inzake Asiel en Migratie’ van de Europese Unie is onmenselijk en dodelijk. Een groep activisten uit verschillende lidstaten verstoorde in het voorjaar van 2024 de stemming over dit nieuwe pact in het Europees Parlement.
Het nieuwe pact
‘Laag risico’, ‘fast track’, ‘solidariteit’ – eufemismen voor gemakkelijkere deportatie en minder opvang voor asielzoekers. Het nieuwe pact inzake asiel en migratie wijzigt het bestaande gemeenschappelijk Europees asielstelsel (CEAS) en beperkt het individuele recht op asiel in Europa sterk.
Met dit pact wordt een nieuwe stap in de asielprocedure ingevoerd: asielzoekers moeten een ‘screening’-procedure doorlopen die bepaalt of ze een uitgebreide procedure krijgen of een ‘fast track’-procedure op basis van waar ze vandaan komen. Dat betekent dat niet de individuele geschiedenis van geleden vervolging in aanmerking wordt genomen, maar dat alleen een statistische berekening van ‘laag’ risico in het land van herkomst ertoe leidt dat mensen in een fast track-procedure worden geplaatst. Meer landen zullen als ‘veilig’ worden aangemerkt en asielzoekers lopen het risico te worden uitgezet naar landen als Turkije en Tunesië, die migratieovereenkomsten met de EU hebben gesloten. Bovendien hervormt dit pact de Dublin-overeenkomsten: lidstaten zijn nu niet meer verplicht om asielzoekers op te vangen, maar kunnen ervoor kiezen om, onder het mom van ‘solidariteit’, hun verantwoordelijkheid af te kopen aan andere lidstaten of operationele ondersteuning te bieden bij grenscontrole.
Verstoring van de stemming
Dit pact is een voorbeeld van het structurele racisme van de EU en de bereidheid van de Raad en het Parlement om de mensenrechten van de meest kwetsbare leden van onze samenleving te beperken. Een groep activisten is het Europees Parlement binnengedrongen en heeft ze de stemprocedure verstoord, om te laten zien dat burgers en het middenveld in Europa bereid zijn solidair te zijn met asielzoekers.
De groep confronteerde de parlementsleden met hun verantwoordelijkheid voor de afschaffing van het individuele recht op asiel in Europa, stond rechtop op het balkon voor het publiek, riep “VOTE NO” en droeg T-shirts met de slogan “THIS PACT KILLS” (Dit pact doodt). Op de papieren vliegtuigjes die ze naar de parlementsleden gooiden, stonden de namen van mensen die in de Middellandse Zee zijn verdronken. Sommige parlementariërs die altijd kritisch zijn geweest over het CEAS stonden op en applaudisseerden, en in totaal werd de stemming minstens drie minuten verstoord. Voor één keer vonden de protesten tegen de Europese migratiepacten niet plaats aan de deur, maar midden in een van de belangrijkste bastions van Fort Europa!
Follow-up
Veel internationale media, zoals The Guardian, the Brussels Times en Le Monde, hebben over de actie geschreven. Hoewel het pact is aangenomen, kost de uitvoering ervan tijd. De groep is van plan om de ontwikkeling van deze uitvoering, die vaak onopgemerkt en onder de radar van/door de media blijft, nauwlettend in de gaten te blijven houden.
Met de steun en solidariteit van Het Actiefonds zal de groep haar solidariteit blijven betuigen met de mensen op de vlucht die hoop hebben op bescherming en een beter leven in Europa.
Op 20 april 2025 voerde de Jezevky Group een opvallende bannerdrop uit in Praag, waarmee ze aandacht opeisten voor de schadelijke rol van Airbnb in de afbraak van betaalbare huisvesting. Grote spandoeken met teksten als “Fuck Capitalism” en “Fuck Airbnb” werden uitgerold onder het Astronomisch Uurwerk en bij de Letná-metronoom, begeleid door de klanken van een koperkwartet — een oproep tot actie vanuit de meest iconische plekken van de stad.
Sinds de oprichting in 2021 focust de Jezevky Group zich hoofdzakelijk op de wooncrisis, met drie centrale eisen: een aanzienlijke uitbreiding van gemeentelijke en coöperatieve woningvoorraad, strengere regulering en belasting van beleggingspanden, en sterkere bescherming voor huurders. Hoewel sommige statistieken suggereren dat Tsjechië het ‘beste’ scoort op het gebied van huisvesting, profiteert de toename van kortetermijnverhuur zoals Airbnb vooral particuliere verhuurders en grote bedrijven — vaak ten koste van de lokale bevolking. Volgens Jezevky ondermijnen dit soort bedrijven de leefbaarheid van de stad en schrikken ze er niet voor terug om winst na te jagen met uitbuitende of onmenselijke methoden.
In reactie hierop voerde de Jezevky Group campagne om de schadelijke rol van Airbnb in de afbraak van betaalbare huisvesting in Praag bloot te leggen. Met een combinatie van online bewustmaking en gedurfde directe actie voerde de groep op 20 april een grootschalige bannerdrop uit bij twee van de meest iconische locaties van de stad: het Astronomisch Uurwerk en de Letná-metronoom. Hun doel was om de profiteurs die de wooncrisis aanwakkeren ter verantwoording te roepen, en om aan te tonen hoe de stad verandert in een plek die niet langer in staat of bereid is om te voorzien in de basisbehoeften van gewone bewoners.
Het Actiefonds is trots deze actie te hebben ondersteund en staat stevig in de strijd voor betaalbare en toegankelijke huisvesting voor iedereen.
Foto: Petr Zewlakk Vrabec
Niet alleen verdwijnen jaarlijks duizenden mensen in Mexico, ook de monumenten om hen te herdenken worden structureel uitgewist. Impacta Cine claimt de openbare ruimte in Mexicaanse steden via filmvertoningen en andere creatieve evenementen, om de herinnering aan de gedwongen verdwenen personen levend te houden en juridische druk op te voeren.
Dubbele verdwijning
111,916 mensen staan in Mexico opgegeven als vermist: het topje van de ijsberg. Dit aantal beslaat enkel het aantal officieel geregistreerde verdwijningen, waarvan sommigen vermist zijn sinds het eind van de 20eeeuw. Verdwijningen – al dan niet gedwongen (in opdracht van de staat) – zijn in Mexico aan de orde van de dag. Volgens de rapporten worden er iedere dag bijna 30 mensen gekidnapt of vermoord zonder aangifte. Het reële aantal verdwijningen is echter niet te achterhalen – vele families durven de verdwijning van hun naaste niet aan te geven uit angst voor gewelddadige consequenties. De Mexicaanse staat wijst met de vinger naar de grote drugkartels en andere georganiseerde misdaad, en naar het grensregime van de Verenigde Staten, maar heeft zelf een berucht aandeel in deze verdwijningen, en het Mexicaanse leger een lange geschiedenis van samenwerking met de kartels. Om de zoveel tijd worden er massagraven of geheime gevangenissen ontdekt door vrijwilligers, die vaak al bekend zijn bij de staat maar bewust onder de radar gehouden worden. Ook zijn deze structurele verdwijningen – die een enorme impact hebben op het dagelijks leven en welzijn van mensen in Mexico en nabestaanden in diaspora – zelden een onderwerp tijdens verkiezingscampagnes; het probleem wordt niet geadresseerd, de impact niet serieus genomen.
Niet alleen zijn mensen onderhevig aan de willekeurige verdwijningen, ook de herinnering aan hen wordt met geweld uit de openbare ruimte gehaald. In 2024 alleen al zijn tenminste vijf monumenten die door nabestaanden opgericht werden verdwenen, verboden of vernield.
Impacta Cine: herinneren in de openbare ruimte
Via filmvertoningen en bijeenkomsten wil het collectief Impacta Cine de herinnering aan de gekidnapte personen in de openbare ruimte in ere houden. Rondom de presidentsverkiezingen in de zomer van 2024 organiseerden ze, met de steun van Het Actiefonds, verschillende evenementen en claimden ze de openbare ruimte terug.
Acties
Zo organiseerden ze op het centrale Zócalo-plein in Mexico Stad een Bordatón met zo’n 100 mensen, een borduurmarathon waarbij poppen van verdwenen personen versierd werden en in groten getale op het plein werden uitgestald. Ook projecteerden ze daar verschillende kortfilms over de slachtoffers en nabestaanden. Zo gaven ze publieke aandacht aan de rechtszaak tegen de lokale overheid, die ontkent de vorige memorials te hebben verwijderd.
Ze waren aanwezig tijdens de opening van het jaarlijkse Festival de Arte para No Olvidarte – het kunstfestival om niet te vergeten – dat georganiseerd wordt voor het huis in de Narvarte-buurt waar in 2015 vijf mensen in een vooralsnog onopgeloste zaak vermoord werden teruggevonden. Tijdens het festival en ook daarna op andere plekken vertoonden ze de film “In Broad Daylight – The Narvarte Case” die uitgebreid het onderzoeksproces naar deze zaak uitpluist en de corruptie van de autoriteiten aan het licht brengt. Ook plaatste Impacta Cine, samen met anderen, een nieuw herdenkingsmonument. Nadat voorgaande monumenten herhaaldelijk verdwenen, rustten ze de het nieuwe plakkaat uit met een gps-tracer. Hoewel de lokale overheden steeds enige betrekking ontkennen, hebben ze nadat het monument snel weer verdween een eerste idee kunnen opdoen van wie de monumenten steeds verwijderd.
Impacta Cine printte zo’n 3000 foto’s van recentelijke slachtoffers van het staats- en kartelgeweld, die werden opgehangen op de Glorieta de lxs Desaparecidxs, in het bijzijn van familieleden van verdwenen mensen – waaronder de Hondurese Mary Martínez, wiens zoon Marco in 2013 in Mexico verdween, en die deel is van een grote beweging Latijns-Amerikaanse moeders en families die de zoektocht naar hun geliefden niet opgeven.
Met een volharding zal Impacata Cine blijven strijden tegen de structurele (gedwongen) verdwijningen door de samenwerking tussen de overheid, de kartels en het grensregime van de VS, en voor een blijvende herinnering aan zij die verdwenen zijn. Overal, in de openbare ruimte, met creativiteit. En met de steun en solidariteit van Het Actiefonds!
De transitie naar hernieuwbare energie klinkt als een nobel streven, maar helaas wordt dit nog te vaak gerealiseerd over de ruggen van de mensen die zelf het minste bijdragen aan klimaatverandering. Het eiland Rempang in het door Indonesië beheerde Riau–archipel is hier een voorbeeld van. De mensen en dieren op het kleine eiland moesten plaatsmaken voor een glas- en zonnepanelenfabriek die de misleidende naam ‘Eco-City’ zou krijgen. WALHI, de grootste milieuorganisatie in Indonesië, voerde met steun van Het Actiefonds solidariteitsacties uit met de Inheemse bevolking van Rempang voor écht groene plannen.
Toen de bevolking van Rempang hoorde dat ze het eiland gedwongen zouden moeten verlaten, maakten ze direct duidelijk aan de regering dat ze hier niet mee akkoord konden gaan. De autoriteiten reageerden met groots geweld en machtsvertoon: meer dan 1000 agenten en soldaten, uitgerust met wapens en voertuigen, kwamen aan wal. De bevolking vormde onmiddellijk een blokkade op de brug die toegang geeft tot het eiland, maar met grof geweld baanden de eenheden zich een weg door de massa en namen Rempang uiteindelijk in.
Sindsdien is er een juridische en maatschappelijke strijd losgebarsten waardoor de uitzettingsplannen voorlopig van de baan zijn. Maar het Nationale Strategische Project, waar Eco-City onderdeel van is, staat nog steeds klaar om te worden uitgevoerd. De activisten die wij ondersteunden organiseerden meerdere acties, waaronder een herdenking op de brug waar op 7 en 11 september 2023 het leger een ravage aanrichtte. Nu werden er bloemen gelegd, banners uitgerold en speeches gegeven die het recht op Inheemse zelfbeschikking benadrukten.
De gebeurtenissen in Rempang laten zien hoe belangrijk het is dat plannen voor de energietransitie van onderop worden uitgevoerd, vanuit de expertise van de plaatselijke bevolking. In plaats daarvan zijn de hoofdrolspelers vaak buitenlandse investeerders die lak hebben aan klimaatrechtvaardigheid. Het Actiefonds kan zich dankzij onze donateurs blijven inzetten voor een ander systeem, waar het behoud van de planeet logischerwijs samengaat met sociale rechtvaardigheid.
Na twee jaar actievoeren in de Poolse oerbossen werden in 2024 eindelijk tien van de belangrijkste gebieden uitgesloten van commerciële houtkap! Dziki Ruch Oporu (Wild Resistance) bleef echter actievoeren om deze bossen ook tot beschermde nationale parken te maken.
Europese doelen, Poolse realiteit
De Europese Unie verplicht lidstaten om uiterlijk in 2030 minstens tien procent van hun landoppervlak strikt te beschermen in het kader van de Biodiversiteitsstrategie. In Polen is slechts 1% beschermd. In waardevolle bossen wordt volop gekapt: ook bomen met nesten van beschermde vogels, of vlak bij het leefgebied van beren.
Met de steun van Het Actiefonds organiseerde Wild Resistance al bosbezettingen in 2022 en 2023. Deze lieten grote indruk achter op een toenmalige oppositie – het beschermen van de Poolse oerbossen werd een centraal thema in de verkiezingscampagnes van 2024.
Na de verkiezingen kwam een nieuwe coalitie aan de macht die bosbescherming tot speerpunt maakte. De nieuwe Minister van Klimaat en Milieu kondigde aan dat tien bossen voorlopig worden uitgesloten van houtkap.
Bosbezettingen in Bukowa en Ślęża
Hoewel dat een eerste stap in de goede richting is, is dit een maatregel die gemakkelijk omkeerbaar is, en de bosbouwlobby in Polen blijft machtig. Zolang de belangrijkste oerbossen geen beschermd nationale parken met duidelijke beheerplannen zijn geworden, blijft Wild Resistance actievoeren. In 2024 organiseerden ze met de steun van Het Actiefonds drie grote acties.
Ten eerste werd het Bukowa-woud, in een van de laatste natuurlijke bossen van het land, door hen bezet. Grote Poolse tv-stations deden verslag, en politici van vijf linkse partijen kwamen langs om steun te betuigen. Samen met mensen uit lokale steden krasten de activisten van Wild Resistance alle markeringen van bomen die gekapt zouden worden – een kleine maar effectieve geste, die op verschillende plekken in Polen overgenomen werd.
De tweede actie vond plaats op de Ślęża-berg – een plaats van spirituele en ecologische waarde voor veel Polen. Daar eisten ze met een bosbezetting de uitbreiding van het bestaande natuurreservaat, dat enkel de top van de berg beslaat, naar de volledige berg en al haar bossen. Ook deze actie kreeg veel media-aandacht en leidde tot de oprichting van een lokale werkgroep die nu ijvert voor erkenning als nationaal park en als UNESCO-werelderfgoed.
Blokkade voor het ministerie
Voor de derde actie gingen de groep langs bij de beleidsmakers zelf: samen met twee andere collectieven werd het ministerie van Klimaat en Milieu in Warschau geblokkeerd. Met betonvaten, kettingen en U-locks versperden ze de ingang en eisten ze de stop op de kap in alle oerbossen. Ook lieten ze een 20 meter lange banner van een brug in Warschau neer, die voor duizenden te zien was.
Bosbezettingen werken!
Dat bosbeheer nu zo’n centraal thema is in de Poolse politiek komt door de acties van onderop. De minister van Klimaat en Milieu heeft een directe link gemaakt tussen de bosbezettingen en de voorgestelde nieuwe plannen voor de bescherming van de Poolse bossen. Die zijn dus het resultaat van aanhoudende druk, verzet en solidariteit! Het Actiefonds is heel trots deze acties te hebben gesteund en blijft solidair met alle groepen die zich inzetten voor bos- en biodiversiteitsbescherming!
Op 1 maart 2024 organiseerde het feministische collectief Útera Casa Feminista een educatieve demonstratie in Pereira, Colombia, om de instellingen te veroordelen die de toegang tot veilige en waardige abortus blijven belemmeren. Deze actie was een respons op de voortdurende schendingen van reproductieve rechten in de stad, ondanks de uitspraak van het Hof in 2022 die abortus tot 24 weken decriminaliseerde. Met hun beweging ging Útera Casa Feminista de straat op om de gemeenschap te informeren en te bekrachtigen.
In september 2023 hield Útera Casa Feminista – een feministische organisatie die opkomt voor vrouwenrechten en al langer gesteund wordt door Het Actiefonds – een sit-in voor een van de grootste en meest prominente ziekenhuizen in Pereira, Colombia. Het protest was bedoeld om de aanhoudende institutionele barrières voor abortus in de stad aan de kaak te stellen. Ondanks het feit dat er afspraken zijn gemaakt met bepaalde instellingen, blijven veilige en waardige abortussen moeilijk toegankelijk. Vrouwen, transmasculiene en non-binaire mensen worden nog steeds geconfronteerd met schendingen van hun reproductieve rechten. Daarom heeft Útera Casa Feminista op de tweede verjaardag van de uitspraak van 2022 C-055 – waarin abortus tot de 24e week werd gedecriminaliseerd en de barrières voor toegang tot veilige procedures werden erkend – haar campagnes gericht op het vergroten van het publieke bewustzijn en het bestrijden van het stigma rondom abortus.
Om de institutionele macht rondom de toegang tot abortus uit te dagen, heeft Útera Casa Feminista voorlichting over reproductieve rechten de straat op gebracht, met als doel cruciale kennis over het recht op veilige abortus rechtstreeks bij de bevolking te krijgen. Op 1 maart 2024 organiseerden ze een krachtige straatdemonstratie met toegankelijke informatie over de uitspraak van het Hof van 2022 C-055 en het bredere recht op veilige en waardige abortus. De campagne was een groot succes: de lokale gemeenschap werd op een betekenisvolle manier betrokken en er werden essentiële ondersteunende diensten op het gebied van seksuele en reproductieve rechten aangeboden. Het initiatief werd vooral positief ontvangen door vrouwen, meisjes en genderdiverse personen die werkzaam zijn in de seksindustrie.
Na deze demonstratie wil Útera Casa Feminista haar voorlichtingsactiviteiten binnen zorginstellingen uitbreiden, met speciale aandacht voor instellingen die kritisch onder de loep liggen. Het doel is om structurele veranderingen door te voeren die zorgen voor waardige en toegankelijke abortuszorg.
Het Actiefonds is er trots op dit initiatief te hebben ondersteund en blijft zich inzetten voor veilige, toegankelijke en waardige abortuszorg voor iedereen.
Help Het Actiefonds met 10 euro per maand en steun daarmee acties wereldwijd.
doneer nu