Al sinds april verzetten de inheemse Sioux in Noord-Dakota zich tegen een verwoestende oliepijpleiding: de beruchte Dakota Acces Pipeline. De Amerikaanse natives hebben zich georganiseerd in een actiekamp en geven niet op tot de plannen volledig van de baan zijn.
‘Dakota’ betekent ‘vriend’ of ‘vriendelijk’. Ironisch, want de natives zijn nooit behandeld als vrienden. De Standing Rock Sioux stam in Noord-Dakota verzet zich al sinds april tegen de bouw van een pijpleiding die ruwe olie moet gaan vervoeren. De aanleg daarvan bedreigt het land van de stam: heilige plekken van de gemeenschap worden onteerd en het kleinste lek in de leiding betekent dat het drinkwater en de omgeving ernstig vervuild zullen raken. En als het water van de Missouri rivier vervuild raakt, heeft dit gevolgen voor maar liefst 8000 stamleden. En miljoenen anderen die het rivierwater gebruiken…
De natives werpen blokkades op en houden grote, vreedzame protesten. Ze worden geholpen door meer dan honderd andere stammen en sympathisanten vanuit heel de Verenigde Staten. En met steun van Het Actiefonds bereikte het actiekamp uiteindelijk een doorbraak: de bouw van de pijpleiding werd begin september tijdelijk gestopt. Het kamp blijft nog steeds elke dag groeien, ondanks vele tegenslagen in de vorm van onterechte arrestaties en buitensporig politiegeweld. Reacties in de media zijn veelal verontwaardigd: hoe kan de overheid zo bruut omgaan met de oorspronkelijke bewoners van dit land?
Want ondanks de tijdelijke bouwstop, besloot de rechter uiteindelijk dat de aanleg van de pijpleiding door mag gaan. ‘Wij willen deze zwarte slang niet door ons heilige land’, zegt Sioux chairman Archambault II. ‘Het project bedreigt ons kostbare water.’ LaDonna Brave Bull van de Standing Rock Sioux stam zegt: ‘Mijn hart doet zeer, maar we zullen blijven actievoeren en op zoek gaan naar andere legale middelen.
In september en oktober mondden vreedzame protesten uit in meer dan honderd arrestaties. Ondanks dat de actievoerders geen geweld gebruikten en zelfs meewerkten met de autoriteiten, werden de protesten hardhandig uit elkaar geslagen. De politie gebruikte pepperspray, rubberen kogels en stuurde honden op de actievoerders af. Eind oktober werd een nieuw actiekamp opgezet bestaande uit tipi’s en wegblokkades. Hierbij beroepen de Sioux zich op een verdrag uit 1851: waarin staat dat het hele gebied soeverein land is, toebehorend aan alléén de Sioux stam.
Toch is het kennelijk doodnormaal voor de Amerikaanse overheid om deze wettelijke afspraak te vertrappen. De afstammelingen van de eerste mensen die ooit een voet zetten op dit land, worden gearresteerd; weggejaagd, genegeerd. Gearresteerd voor het ‘illegaal’ betreden van land, dat eigenlijk van hun is. Het Actiefonds is trots de natives te mogen steunen die met verbazingwekkende kracht en doorzettingsvermogen blijven strijden voor hun rechten. De Sioux geven de strijd niet op. Voor hun heilige land, en gerechtigheid!
Het Actiefonds steunt de Zone a Défendre (ZAD): een groot bezet gebied dichtbij Nantes. Lokale bewoners, alternatieve boeren en sympathisanten houden daar al sinds 2010 een groot gebied met natuur en landbouwgrond bezet, om de bouw van een vliegveld te voorkomen.
In 1963 werden er plannen uitgetekend om het gebied om te vormen tot de nieuwe luchthaven van Nantes. Het dorp waar het om gaat, Notre-Dame-Des-Landes, zou met al haar inwoners compleet verdwijnen. De plannen werden voorlopig in de koelkast gezet, maar in 2008 werden de plannen voor de bouw opnieuw goedgekeurd. Geen optie, vonden de omwonenden. Dus bezetten zij in 2010 het gebied en vormden zij samen de Zone à Défendre. De boeren en milieuactivisten beschermen de bossen, akkers en dorpen tegen de afbraak en verwoesting die de komst van het vliegveld met zich mee zou brengen. In de bossen staan nu boomhutten, caravans en woonwagens.
Het Actiefonds financiert nu de bouw van een informatiecentrum. Het doel hiervan is bezoekers en nieuwkomers informeren over wat de Zone nou precies inhoudt. Maar ook praktische informatie wordt hier verschaft: waar zijn mensen nodig, welke groep biedt slaapplekken aan, waar kun je eten en waar is een internetaansluiting? Hier worden eveneens workshops gegeven, om mensen te leren hoe je collectief besluiten kunt nemen en geweldloos en creatief in verzet kunt komen. De strijd wordt met hulp van het infocentrum zo efficiënt mogelijk georganiseerd. Zodat iedereen die dat wil een steentje kan bijdragen!
Steun de ZAD-istes met een donatie!
De Russische regering overweegt een celstraf op te leggen aan homoseksuelen die in het openbaar hun affectie uiten. Het lijkt een wrange en absurde grap, maar helaas is dit toch echt de werkelijkheid in Rusland.
En dit is nog maar een fractie van het restrictieve beleid van de regering. Zoals bekend is de acceptatie van LGBT-rechten in Rusland nog altijd ver te zoeken. Het Russische, onafhankelijke theatercollectief ‘Beautiful Friends’ organiseerde begin dit jaar daarom een voorstelling, onder andere over het taboe op homoseksualiteit dat nog altijd heerst in dit strenge land.
De première van het stuk vond plaats in januari en ontving vele positieve recensies. Bijzonder is dat het een volledig in stilte uitgevoerd toneelstuk is, zonder enige dialoog. De stilte symboliseert het zwijgen van de Russische maatschappij, wanneer zij wordt geconfronteerd met problematiek rondom HIV en LGBT-rechten. Het stuk legt verder de nadruk op het belang van vertrouwen, zorg en verantwoordelijkheid binnen een relatie.
Beautiful Friends hoopt met hun theaterstuk – dat losjes is gebaseerd op de Griekse mythe van Hyacinthus en Apollo – uiteindelijk de hele wereld over te kunnen. Want niet alleen in Rusland kan nog veel behaald worden op het gebied van LGBT-rechten. Al is het natuurlijk een prima plek om te beginnen.
Wil je ook iets doen tegen de discriminatie van LGBT’s in Rusland? Steun dan deze groep met een donatie!
Arbeidsdiscriminatie is een groot probleem in de republiek Kazachstan. De organisatie Civil Defence probeert met het project ‘No Employment Discrimination’ hier een eind aan te maken: ‘We hopen discriminatie op de arbeidsmarkt uit te roeien’, aldus Ushakov Andrey, de voorzitter van Civil Defence.
De discriminatie vindt plaats op het gebied van geslacht, leeftijd en uiterlijk. Zo is bijvoorbeeld de kans op een baan voor mensen die de leeftijd van 45-50 jaar passeren minimaal en is het vooral voor mannen lastig om aan een baan te komen. De wet in Kazachstan verbiedt deze vormen van discriminatie, maar er is een groot probleem met de uitvoering van de wet vertelt Andrey: ‘Mensen en overheidsinstanties besteden niet genoeg aandacht aan dit onderwerp en daarom kan men niet op steun rekenen van de overheid.’
De slachtoffers van discriminatie kunnen wel terecht bij Civil Defence, een non-profit organisatie opgericht om arbeid en sociale rechten van de burgers in Kazachstan te beschermen. Aan de hand van een eenjarig project biedt de organisatie middels rechtsbijstand een helpende hand: ‘Van de honderd mensen die ons afgelopen zomer benaderd hebben, zijn zestig weer aan het werk’, aldus Andrey.
‘Wij willen in de toekomt doorgaan met het beschermen van de sociale rechten en het arbeidsrecht. Daarnaast willen we het maatschappelijk middenveld en vakbewegingen ontwikkelen’, vertelt Andrey. Dankzij (internationale) hulp is Civil Defence dichterbij om haar doel te verwezenlijken legt Andrey uit: ‘Door de aandacht zijn verschillende discriminerende vacaturesites verbannen.’
Na onlusten over de Nederlandse investering in een Hondurese stuwdam en de publicatie van een artikel in de Volkskrant zijn er Kamervragen gesteld. De Nederlandse ontwikkelingsbank FMO en minister Ploumen van buitenlandse handel en ontwikkelingssamenwerking verdedigen aannames van investeerders over verantwoordelijk handelen in een corrupt en gewelddadig land.
Honduras is rijk aan natuurlijke bronnen en heeft een grote diversiteit aan planten, dieren en etnische groepen. Aan de andere kant kenmerkt het land zich door armoede, sociaaleconomische ongelijkheid en afschrikwekkende geweldcijfers. De gemiddelde Hondurees moet voor zijn dagelijks bestaan vechten.
Sinds de coup in 2009 is Honduras drukdoende om buitenlands kapitaal aan te trekken voor de mijn- en bosbouw. De biodiversiteit en cultuur van het land komen hierdoor onder druk te staan en mensen worden van huis en haard verdreven. FMO [zie onder] doet er nog een schepje bovenop door de bouw van een omstreden stuwdam te financieren in het gebied van de Lenca-bevolking.
De inheemse volkeren verzetten zich uit alle macht hiertegen en beroepen zich op hun recht op zelfbeschikking. Zij zijn bang dat hun land en culturele erfgoed verloren zullen gaan. Door manipulatie en valse beloftes aan sommige Lenca-dorpen, en juist niet aan anderen, hebben de investeerders verdeeldheid gezaaid in de Lenca-gemeenschap en is het vorig jaar tot ongeregeldheden gekomen. Er zijn demonstraties geweest tegen DESA, het lokale bedrijf dat de stuwdam bouwt. De repressie is echter enorm en er zijn al meerdere doden gevallen.
COPINH, de grootste organisatie die opkomt voor de positie van de Lenca-bevolking, heeft de Nederlandse regering een brandbrief gestuurd met het verzoek zich terug te trekken uit het project. Coördinator Bertha Cáceres: ‘Als FMO de financiering doorzet, is het medeplichtig aan schending van de mensenrechten en moord. Ik ben zelf ook al talloze keren met de dood bedreigd.’
Na een artikel in de Volkskrant in mei van dit jaar, over deze wantoestanden, heeft SP-Kamerlid Jasper van Dijk Kamervragen gesteld [zie onder]. Minister Ploumen heeft zich bij het beantwoorden van deze vragen gebaseerd op de antwoorden en aannames gedaan door FMO. FMO baseert zich vervolgens weer op informatie die verstrekt wordt door de Hondurese partner DESA. Gezien de corruptie en manipulatie in Honduras, lijkt het duidelijk dat de aannames van FMO slechts een kant van de zaak belichten en niet per se gebaseerd zijn op feiten.
Maar de strijd is nog niet gestreden. Door de nauwe banden van Het Actiefonds met COPINH is Het Actiefonds in staat om dit verzet niet alleen financieel maar ook met directe actie te ondersteunen. Zo zijn de antwoorden op de Kamervragen door Het Actiefonds vertaald in het Spaans zodat men in Honduras de officiële Nederlandse argumentatie kan lezen. Op deze manier kunnen zij zich inhoudelijk beter verweren tegen het bataljon advocaten dat de Nederlandse belangen verdedigt.
Ook zijn er contacten aangehaald met andere Nederlandse organisaties om samen te werken aan het indienen van een officiële klacht bij FMO. Als de onafhankelijke commissie de tegenargumenten gegrond acht, zou dit het einde van het project kunnen betekenen.
Zover is het echter nog lang niet. ‘De strijd is hard en moeilijk, maar zeker niet kansloos’, aldus Cáceres.
FMO is de internationale ontwikkelingsbank van Nederland. FMO investeert risicodragend kapitaal in bedrijven en financiële instellingen in ontwikkelingslanden die (nog) geen toegang hebben tot de gangbare bronnen van vreemd en/of risicodragend vermogen. Het doel is florerende bedrijven en financiële instellingen te creëren die als motor fungeren voor duurzame groei in hun land.
Lees hier de kamervragen.
Help Het Actiefonds met 10 euro per maand en steun daarmee acties wereldwijd.
doneer nu