Barre omstandigheden in Libië

Een meerderheid van migranten die vanuit Noord-Afrika de Middellandse Zee naar Europa proberen over te steken vertrekken vanuit Libië. Maar door het strenge migratiebeleid van de Europese Unie en de burgeroorlog in Libië, zijn veel migranten klem komen te zitten in Libië. Veel migranten in Libië belanden vervolgens in detentiecentra waar de omstandigheden erbarmelijk zijn of zij vallen in handen van één van de vele criminele bendes die daar actief zijn. Een veilige haven voor migranten nabij Libië kan voorkomen dat migranten in benarde posities terecht komen.

Toevluchtsoord Zarzis

De initiatiefnemers proberen in Zarzis een plek te creëren waar migranten en Tunesische jongeren op duurzame wijze een nieuw bestaan kunnen opbouwen. Met steun van Het Actiefonds heeft de groep van 1 tot 5 augustus conferenties georganiseerd met migranten, inwoners van de stad Zarzis en lokale hoogwaardigheidsbekleders.

In eerste instantie willen de initiatiefnemers van Europe Zarzis Afrique in Zarzis drie kleinschalige economische projecten starten om migranten en werkloze jongeren in Zarzis de mogelijkheid te geven zelf een bestaan in Zarzis op te bouwen.

Dertien jaar geleden is nabij het dorpje Jermuk goud ontdekt. Nu wil het mijnbouwbedrijf Lydian International beginnen met het delven naar goud. Dit voornemen heeft geleid tot grote zorgen bij de lokale bevolking, die vrezen namelijk dat de exploitatie van de goudmijn negatieve gevolgen gaat hebben voor hun water- en voedselvoorziening, milieu en het toerisme in deze regio. Deze zorgen zijn gegrond. Armenië kent een lange geschiedenis van schandalen in de mijnbouwsector. De mijnbouwsector is één van de meest corrupte sectoren in Armenië en veel projecten hebben in het verleden hevige schade aan milieu en leefomgeving toegebracht.

De inwoners van de dorpen Jermuk en Gndevaz eisen van de Armeense regering dat zij de toestemming, die door de vorige regering is gegeven, herzien. Daarom zijn zij vorig jaar juni de straat opgegaan en hebben zij alle toegangswegen naar de Amulsar mijn al een jaar geblokkeerd.

Virunga en Salonga

De nationale parken Virunga en Salonga staan respectievelijk sinds 1979 en 1984 op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Deze nationale parken vormen de natuurlijke leefomgeving van de zeer bedreigde bonobo-apen, berggorilla’s en de Afrikaanse bosolifant. Het onzalige voornemen van de DRC-regering om bedrijven toegang te verschaffen tot de nationale parken, zal een desastreuze beslissing zijn voor de bedreigde diersoorten, de unieke flora en fauna en de gemeenschappen die in het gebied leven. Daarnaast is het behoud van de nationale parken van groot belang om verdere verandering van het klimaat tegen te gaan. Het regenwoud in het Salonga nationale park is namelijk het twee na grootste regenwoud ter wereld.

Boren naar olie

Ondanks hevig verzet van natuurorganisaties en lokale ngo’s hebben de economische belangen toch de overhand. In het contract dat de DRC-regering heeft ondertekend met DiG Oil, geeft de regering het Zuid-Afrikaanse bedrijf toestemming om olieboringen te verrichtten in 40 procent van het Salonga nationale park en 20 procent van het Virunga nationale park. Tot dusver is het bedrijf nog niet begonnen met het boren naar olie in de natuurparken. Daarom is het van cruciaal belang om actie te blijven voeren zodat het bedrijf überhaupt niet de gelegenheid krijgt om te boren naar olie in deze twee bijzondere natuurgebieden.

Campagne tegen olieboringen in Virunga en Salonga

In het verleden is gebleken dat verzet tegen de komst van oliemaatschappijen in nationale parken in de DRC zin heeft. Eerder besloot na protest het Franse oliebedrijf Total af te zien van het boren naar olie in het Virunga nationale park. Om ook dit keer te voorkomen dat bedrijven naar olie gaan boren in de nationale parken zal het CTIDD met steun van Het Actiefonds diverse acties organiseren. Zo is het CTIDD van plan een bewustwordingscampagne in de Congolese media te lanceren, bijeenkomsten voor actiegroepen en de autoriteiten te organiseren en het CTIDD is van plan een grote protestmars te houden tegen olieboringen in de nationale parken.

Jungle justice in Nigeria

In 2012 werd Nigeria opgeschrikt door een veel gedeelde video op social media waarin te zien was hoe vier studenten op een gruwelijke manier omgebracht werden door een woedende menigte. De vier studenten werden ten onrechte ervan verdacht iemand bestolen te hebben. Na dit incident in 2012 is Nigeria meermaals opgeschrikt door soortgelijke gebeurtenissen. Volgens mensenrechtenactivisten is het vigilantisme na 2012 zelfs toe genomen. Als reden voor de toename in eigenrichting wordt het gebrek aan vertrouwen in het Nigeriaanse rechtssysteem genoemd. In 2019 alleen al zijn eenendertig mensen, waarvan vierentwintig zijn overleden, slachtoffer geworden van ‘jungle justice’.

Red Card To Jungle Justice

Om eigenrichting in Nigeria te stoppen zal Devatop Centre for Africa Development op meerdere manieren campagne voeren tegen ‘jungle justice’. De organisatie heeft diverse demonstraties gepland. Daarnaast zal er een tiendelige radioshow over ‘jungle justice’ gelanceerd worden en zal samen met andere mensenrechtenactivisten lokale politici benaderd worden om hen te bewegen actie te ondernemen tegen eigenrichting in Nigeria.

Dammen in de Rift Vallei

De bouw van dammen en waterkrachtcentrales in de Rift Vallei is onderdeel van het ambitieuze ontwikkelingsplan, Kenya Vision 2030, van de Keniaanse regering. De regering hoopt dat dammen en waterkrachtcentrales in de Rift Vallei ervoor kunnen zorgen dat ondanks klimaatverandering, 800,000 mensen voorzien kunnen worden van water en elektriciteit. Dit wordt echter betwist door experts die beweren dat de Keniaanse regering onvoldoende onderzoek heeft gedaan naar de impact van de dammen en waterkrachtcentrales op het kwetsbare ecosysteem van de Rift Vallei.

Kritiek op de Itare Dam

Door de bouw van de Itare Dam hebben nu al meer dan zeshonderd mensen hun land moeten verlaten zonder dat zij daarvoor gecompenseerd zijn. Daarnaast wordt gevreesd dat de stroomafwaarts gelegen gebieden door de bouw van de Itare Dam nu te weinig water krijgen. De toevoer van minder water zou desastreuze gevolgen hebben voor de landbouw en vegetatie in de lagergelegen gebieden. Experts vrezen dat met name de stroomafwaartse rivieren, die het unieke Mau-Mara-Serengeti natuurgebied voeden te weinig water zullen krijgen door de aanleg van de Itare Dam. Door de negatieve gevolgen van de Itare Dam op de lagergelegen gebieden betwijfelen experts of de aanleg van de dam überhaupt profijtelijk is voor de watervoorziening in de regio.

Hoe nu verder?

De bouw van de Itare Dam ligt sinds februari 2019 stil door een groot corruptieonderzoek naar de aanbesteding van het project en de financiële problemen bij het Italiaanse constructiebedrijf CMC di Ravenna. Hierdoor is er in de Keniaanse media nu veel aandacht voor het project. De grote aandacht in de media geeft de activisten van het Jamaa Resource Initiatives de gelegenheid om opnieuw aandacht te vragen voor de problemen die de lokale bevolking ervaren door de bouw van de Itare Dam.

The Forest Rights Act.

In 2006 is door het Indiase parlement de Forest Rights Act. aangenomen. Deze wet was aangenomen om de oorspronkelijke bewoners te beschermen tegen de onteigening van oerwouden en om hen te compenseren voor het onrecht dat hen eeuwenlang is aangedaan. Recentelijk heeft de Hoge Raad in India een groep natuurorganisaties, die beweerden dat de aanwezigheid van de oorspronkelijke bewoners de beschermde oerwouden aantasten, gelijk gegeven. Door deze beslissing van de Hoge Raad dreigen nu meer dan 1.3 miljoen Adivasi uit de oerwouden in de deelstaat Jharkhand verdreven te worden. Daarnaast lijkt deze beslissing van de Hoge Raad ook grote gevolgen te hebben voor de oorspronkelijke bewoners in andere deelstaten. Ook zij kunnen nu door deze uitspraak van de Hoge Raad verwijderd worden uit de oerwouden waar zij al eeuwenlang wonen.

Ongegrond

De claim van natuurorganisaties dat de beschermde bossen in India door toedoen van de oorspronkelijke bewoners verdwijnen is ongegrond. De grootste bedreiging voor het oerwoud in India is tot op heden de Indiase overheid zelf en de bedrijven die de oerwouden kappen voor hout en de exploitatie van bauxiet en ijzermijnen.

Actie

Op 11 augustus organiseert de groep een culturele actie waarbij traditionele protestliederen worden gezongen om te protesteren tegen de voorgenomen ontruiming van de Adivasi uit de bossen in Jharkhand.

De regio Chocó

Al eeuwenlang wordt deze regio voornamelijk bewoond door de gemarginaliseerde Afro-Colombiaanse minderheid en de overgebleven Emberá, de oorspronkelijke bewoners van dit gebied. Ondanks de rijke biodiversiteit en de unieke culturele geschiedenis is Chocó is door een gebrek aan aandacht van de centrale overheid al decennialang één van de armste en meest onderontwikkelde regio’s van Colombia.

De Golf van Tribugá is nu nog een broedplaats voor de bultrugwalvis.

Nieuwe haven

Volgens de Colombiaanse regering zal de haven – die met name de verbinding van Colombia met China en Japan moet verbeteren – een einde maken aan de achtergestelde positie van Chocó en haar inwoners. Ondanks mooie beloftes van de overheid zijn de inwoners echter tegen de uitvoering van dit megaproject omdat ze vrezen dit het hun manier van leven zal vernietigen. Een groot deel van de bevolking leeft namelijk van de visserij. Verder wordt gevreesd dat de komst van een haven onherstelbare schade toe zal brengen aan dit bijzondere natuurgebied.

Dertig dagen actie

Lokale bewoners van het departement Chocó hebben zich verenigd in de groep Colectivo de Comunicaciones en Puja. Zij proberen door middel van film, kunst en andere communicatiemiddelen hun gemeenschap, cultuur en hun bedreigde leefomgeving onder de aandacht te brengen, en te voorkomen dat de haven er komt. In de gehele maand juli gaat de groep Colectivo de Comunicaciones en Puja campagne voeren tegen de aanleg van een haven in Tribugá.

LGBTQIA+ rechten in Venezuela

Hoewel homoseksualiteit officieel nooit verboden is geweest in Venezuela wordt de LGBTQIA+ gemeenschap in Venezuela nog altijd gediscrimineerd. De politieke crisis en de humanitaire malaise in Venezuela, maken het lastig voor de LGBTQIA+ gemeenschap om aandacht te vragen voor hun gemarginaliseerde positie. Daarbij zorgt de huidige wetteloosheid in Venezuela ervoor dat veel LGBTQIA+ activisten bedreigd worden. Dit heeft ertoe geleid dat veel prominente activisten Venezuela ontvlucht zijn. Desondanks voert Movimiento Somos sinds 2016 actief actie om de positie van de gemeenschap in Venezuela te verbeteren.

Pride 2019

Tijdens deze Pride zal aandacht gevraagd worden voor de gemarginaliseerde positie van de gemeenschap in Venezuela en Movimiento Somos wil expliciet de Pride als platform gebruiken om de LGBTQIA+ gemeenschap onderdeel te maken van de strijd voor democratie in Venezuela.

Fort Europa

Sinds de zogenoemde vluchtelingencrisis van 2015 worden de muren rondom de Europese Unie (EU) steeds hoger opgetrokken. Als gevolg van de militarisering van de Europese buitengrenzen en controversiële deals met derde landen – zoals het in 2016 gesloten EU-Turkije vluchtelingen akkoord en het in 2017 gesloten ‘Memorandum van overeenstemming’ met Libië – wordt het steeds moeilijker voor vluchtelingen een veilig heenkomen in Europa te zoeken. De enorme aantallen migranten die omkomen in de Middellandse Zee en de erbarmelijke situatie waarin veel migranten zich bevinden aan de grenzen van Europa zijn daar de bewijzen van.

Gesloten grenzen en detentiecentra

Als een direct gevolg van de harde Europese opstelling ten aanzien van vluchtelingen neemt het geweld tegen hen toe. Zo heeft Turkije sinds de EU-Turkije deal het merendeel van de grenzen gesloten voor Syrische vluchtelingen en zijn er talloze berichten in de media verschenen over beschietingen van Turkse militairen op Syrische vluchtelingen, die het oorlogsgeweld in Syrië proberen te ontvluchten.

Ook vanuit Libië, het andere land waarmee de EU een vluchtelingenovereenkomst heeft gesloten, bereiken ons vreselijke berichten. In Libië zitten duizenden migranten vast in detentiecentra waar zij in inhumane omstandigheden verblijven en waar zij dikwijls te maken krijgen met ernstig (seksueel) misbruik door hun bewakers zoals dit rapport van de Woman’s Refugee Commission laat zien

Reden voor actie

De enorme aantallen migranten die omkomen in de Middellandse Zee, de militarisering van de Europese buitengrenzen en de controversiële deals die worden gesloten met discutabele landen rondom Europa zijn allemaal redenen om actie te blijven voeren tegen het harde migratiebeleid van Nederland en de EU.

Als een reactie op de mainstream pride evenementen, die in Nederland volgens de organisatie in toenemende mate commercieel en feest-georiënteerd zijn, heeft Queer Pride Groningen besloten om een eigen pride in Groningen te organiseren. Een pride, die in de traditie van de LGBTQIA+-protesten wel politiek, inclusief en radicaal van aard is. Het Actiefonds deelt dan ook de mening van Queer Pride Groningen, dat de prides in Nederland wel wat inclusiever en radicaler mogen zijn.

Naast de drukbezochte pride mars, organiseerde Queer Pride Groningen informatieve bijeenkomsten, exposities en filmavonden waar de enorme culturele en etnische diversiteit binnen de LGBTQIA+-gemeenschap onder de aandacht werd gebracht.